— 371 — 



Het gehalte yan de koffieboonen aan dit nieuwe alkaloïd, door 

 Palladixa coffearine genoemd, wordt niet aangegeven. 



0. 2 gram coffearine doodde een kikvorsch onder verschijnselen 

 Tan narkose, bij een muis had 0. 8 gram geene andere gevolgen 

 dan een weinig stijfheid. 



Het alkaloïd vertoont dus eene zoo onbeduidende physiologische 

 werking, dat het voor de waarde van koffie als genotmiddel ver- 

 mioedelijk geene beteekenis hebben kan. 



{Apoth. Ztg. 1893, 444.) h. 



LOLIUM TEMULEïs^TUM L. 



Ofschoon het kruid, dat dezen naam draagt, behoort tot de Gras- 

 sen, en nog wel tot dezelfde onderafdeeling van deze, waartoe men 

 ook tarwe, rogge en gerst rekent, is het ongeschikt om als voedsel 

 voor mensch of dier te dienen. De zaden zijn vergiftig; ze werken, 

 behalve op den darm, hoofdzakelijk op het centraal zenuwstelsel, 

 vandaar dat iemand, die deze zaden gegeten heeft, in meerdere of 

 mindere mate door duizelingen wordt bevangen. De soortnaam 

 temulentKin, de Duitsche namen TaHmel-lolch, Schwi7idel-h.afer, Toh- 

 kraut, zoomede de Fransche naam Irraie, wijzen alle op de gevaar- 

 lijke „dronken makende" eigenschappen der zaden ; vroeger zou in 

 Nederland de naam „dronckaerdt" op het kruid toegepast zijn. Dit 

 gras groeit in Europa als onkruid, vooral tusschen het koren (1) 

 en zoodoende kunnen de zaden, met het graan vermengd rakende 

 en daarmede tot meel en tot brood verwerkt wordende, schadelijke 

 eigenschappen aan deze voedingsmiddelen mededeelen en tot vergif- 

 tiging aanleiding geven. Het vee kent, naar men zegt, de vergif- 

 tigheid van het kruid en zal dit, waar het in weilanden voorkomt, 

 steeds vermijden. 



Naar den aard der stoffen, die de toxiciteit van de LoUum-zsiden 

 veroorzaken, heeft men eerst in de laatste jaren onderzoekingen 

 ingesteld. Deze hebben nog al uiteenloopende resultaten gegeven. 

 Volgens de laatste mededeelingen echter, die van Hofmeister, welke 



(1) Dit feit en de overeenkomst in uiterlijk met de graansoorten heeft eertijds 

 de meening doen ontstaan, dat Lolium temulentum eene modificatie van tarwe 

 enz. was, wier optreden te wijten zou zijn aan ongunstige plaatselijk omstandig- 

 heden of aan bederf van het gebruikte zaad. 



