— 387 — 



Grieksch en beduidt zaad, men hield toen ter tijd de sporen 

 voor zaden, die op eene of andere geheimzinnige wijze ontstaan 

 waren, ITiet veel langer dan eene halve eeuw geleden noemde 

 men de sporen, de zaden der Cryptogamen^ die geen kiem 

 bevatten, maar waaruit zich toch eene jonge plant ontwikkelde. 



Eerst in het jaar 184S werd de ontwikkelingsgeschiedenis der 

 varens ontdekt, het bleek toen, dat deze gewassen eene zeer 

 duidelijke metamarphose ondergaan, dat zij eigenlijk uit twee 

 geheel verschillende generaties bestaan. Het eerste een onaan- 

 zienlijk klein gewasje, dat vruchten produceert en een, dat veel 

 grooter is, de eigenlijke varenplant, die uit de met het moeder- 

 plantje samenhangende vrucht ontstaat. De bladeren der varens 

 dragen geen bevruchtingsorgauen, en de op de achterzijde daar- 

 van ontstane sporen kunnen derhalve ook niet als vruchten of 

 zaden beschouwd worden. 



Al de Cryptogamische gewassen ontwikkelen zich uit sporen, 

 zij zijn echter niet altijd op bepaalde plaatsen van het blad of 

 op afzonderlijke bladeren zooals bij de varens geplaatst. De 

 naam Cryptogameu is ook niet juist, beter is liet zooals tegen- 

 woordig veel geschiedt ze sporendragende gewassen te noemen. 



Bij de varens zijn, zooals men weet, de sporen meest op den 

 achterkant der bladeren geplaatst, zij zijn daar vereenigd in 

 een soort doosje sporangium genoemd. Eene groep dezer sporan- 

 giên heet soriis. Bij de Polypodiaceeën ziet men ze verspreid 

 op de achterzijde der bladeren, ieder hoopje of $on<:< bestaat 

 uit niet minder dan 50 sporan^iën. Bij de Cyatheeën heeft 

 het bladweefsel om de sorus een bekertje gevormd. Bij de 

 Ophioglossum's onderscheidt men twee soorten bladeren, dezulke 

 welke geen sporen dragen en er dan ook geheel als een blad 

 uitzien en die, welke de s})oren dragen en een geheel ander 

 aanzien hebben. 



Aan andere zooals bij Osmunda regah's^ vormen zich de sporen 

 aan het bovenste deel van het blad, dat er geheel anders uit- 

 ziet dan het onderste gedeelte. Eigenaardig is de spoorvor- 

 ming der in het gebergte van Mexico voorkomende Rhipidop- 

 teris peltatfi. Naast de waaiervormige bladeren, waarop zich 



