— 392 — 



toch A. dolahrifortne naar alle kantea al ruim een meter van 

 haar oorspronkelijke standplaats verwijderd. 



A. dolahriforme is door hare groeiwijze de fraaiste; zooals 

 ik boven zeide, is het plantje bij goede cultuur een onzer 

 sierlijkste hangplanten. Op plaatsen, waar het veel tocht, groeit 

 zij niet zoo welig, de jonge plantjes, die onder aan de takken 

 hangen, verdrogen hier spoedig en zijn daardoor buiten staat 

 weer lange takken te produceeren, waaraan dan weer jonge 

 plantjes ontstaan, terwijl men, indien ze op eene vochtige, koele, 

 niet te donkere plaats gehangen worden, juweeltjes van hang- 

 planten krijgt. 



Adiantum Edgeworthn No. 2 heeft nagenoeg dezelfde groei- 

 wijze, de blaadjes hebben eene lichtere kleur en zijn dieper en 

 meer ingesneden, hetgeen de plant een geheel ander aanzien 

 geeft en niet weinig tot de sierlijkheid bijbrengt. 



Adiantum lunulatum Xo. 3 is het meest verspreid, zij gelijkt 

 op het eerste gezicht veel op jS"©. 1, bijna dezelfde groeiwijze, 

 dezelfde kleur van bladeren ; bij eene opmerkzame beschouwing 

 ziet men echter, dat gewoonlijk de blaadjes van eerstgenoemde 

 grooter zijn. Dit is echter nog geen afdoend kenmerk, want 

 indien men van 3 eene schrale plant vergelijkt met een krachtig 

 individu van 1, dan zal er weinig verschil in grootte te bespeu- 

 ren zijn ; een beter en vaster kenmerk is de plaatsing der 

 sporen op de achterzijde van het blad, bij 1 heeft het blad 

 veel meer insnijdingen, terwijl op den top van iedere insnijding 

 de sporen bevestigd zijn, bij 3 daarentegen zijn er minder in- 

 snijdingen in het blad, en daardoor zijn ook de sporenhuisjes, 

 als ik ze zoo noemen mag, minder verdeeld, dat verschil be- 

 draagt soms wel de helft. 



Van al de hier gekweekte Adiantum' s zijn de drie genoemde 

 soorten de eenige, die levende plantjes voortbrengen ; moeten 

 wij de andere voortkweeken door scheuren of door het uitzaaien 

 der sporen, bij deze gaat zulks veel gemakkelijker ; men neemt 

 er eenvoudig de jonge plantjes af en plant die in potjes. Wil 

 men er wat veel van hebben, dan plant men ze zoodanig, dat 

 de takjes niet hangen maar op de aarde komen te liggen, dan 



