ORCHIDEEËN. 



(Vervolg), 



De hoofdzakelijk Aziatische groep der Dendrobiinae bevat 

 slechts enkele geslachten, waarvan Dendrobimn en Eria^ wat 

 het aantal soorten betreft, de voornaamste zijn. In bloem- 

 vorm vertoonen beide veel overeenkomst maar zijn toch ge- 

 makkelijk van elkaar te onderscheiden door de stuif meelklompj es, 

 waarvan er bij Dendrobimn 4, bij Eria 8 aangetroffen worden. 



Dendrobimn is één van die geslachten, welke behalve onaan- 

 zienlijke, tal van prachtig bloeiende soorten bevatten. Vooral 

 Achter-Indië en het Himalaja-gebergte zijn rijk daaraan, 

 doch vele behooren ook thuis op de Indische eilanden en in 

 oostelijk Meuw-HoUand. In uiterlijk voorkomen en ook in de 

 kleur der bloemen bieden zij eene groote verscheidenheid aan. 



Eene in den archipel algemeen voorkomende en ook in den 

 plantentuin overal, vooral in de weinig schaduw gevende 

 steunboomen der klimplanten {kajoe djaran)^ in het wild 

 groeiende soort, is D. crmnenatwn Lndl.^ die, volop in bloei 

 zijnde, stellig tot de meest in het oog vallende Orchideeën 

 behoort. Het onderste deel der dicht bij elkaar geplaatste 

 stengels is tot een vingerdik, spoelvormig deel aangezwollen, 

 dat aan den top vrij plotseling in een langen, dunnen stengel 

 overgaat, waarvan de onderste helft met talrijke lancet vormige, 

 dikke bladeren bezet is; bij het bovenste gedeelte is dat niet 

 het geval, doch aan de knoopen hiervan worden de kort ge- 

 stoelde bloemen gevormd, waarvan er telkens eenige bij elkaar 

 staan. Elke bloem duurt slechts één dag, en alle knoppen 

 van eene plant openen zich op denzelfden dag. Zeer opmer- 

 kelijk is het, dat alle planten in den tuin, zoowel de wild- 



