— 399 — 



D. secundum WaUich. is, zooals de plant hier in den tuin 

 bloeit, niet veel bijzonders; in Kjawaug zag ik echter in het 

 wild tbrsche exemplaren, rijk in bloei, die zeer mooi waren ; 

 de stengels zijn dik, lang, afiiangend en bezet met vele lancet - 

 vormige bladeren. Xa het afvallen van deze verschijnen aan 

 de bovenste gedeelten der stengels de zeer rijkbloeraige, dichte 

 bloemtrossen. De atzouderlijke bloempjes zijn klein; slechts 

 5 m. M. breed en ItJ m. M. lang; de kleur ervan is licht of 

 donker paars (de donkerste zijn het mooist) met oranje lip ; 

 ook moet er eene witbloemige afwijking voorkomen. 



Tot de schoonste onzer Indische Dendrohiums behoort de 

 in de Europeesche tuinen nog niet lang bekende D. Phahe- 

 nopsi;> Fitzg. (zoo genoemd, wegens de gelijkenis der bloemen 

 met die van eenige Phal/tenop-yis-sooTten) : in den plautentuiu 

 bevindt zich deze soort eerst sedert het vorige jaar, roen 

 Dr. Trzub haar van zijne reis naar de Mol ukken, en wel van 

 Ambon, meebracht. De stengels zijn aan den voet dun, naar 

 boven verdikt, ongeveer 6 d. M. hoog en dragen talrijke 

 smalle bladeren; bij de toppen der jonge, volwassen stengels 

 worden de losse, veelbloemige, uitstaande bloemtrossen gevormd. 

 De kelk- en bloembladeren, welke laatste zeer breed zijn, 

 hebben meestal eene licht paarse kleur ; het drielobbige labellum 

 heeft opstaande , nu eens zeer licht, dan weer zeer donker 

 paars gekleurde zij lobbeu, de middenlob is licht paars met 

 donkere aderen. Op het middengedeelte der lip bevindt zich 

 een donkere, met talrijke, naar voren gerichte papillen bezette 

 band : de bloem is voorzien van eene naar achter gerichte 

 spoor. De tint der bloemen is aan veel afwisseling onderhevig ; 

 de donker gekleurde zijn evenwel het mooist. 



De Et-ia' s hebben in den regel kleine, hoewel op zich zelf 

 beschouwd dikwijls niet onaardige bloemen in zeer groote 

 verscheidenheid. De eenige soort, wa;irvan hieronder eene 

 korte beschrijving volgt, verdient dat niet door haar mooie 

 bloemen, maar door de helder gekleurde schutbladeren, in 

 welker oksels de bloemen aangetroffen worden. Fraai gekleurde 

 schutbladeren zijn bij de Orchideeën zeer zeldzaam, komen 



