— 402 — 



kelkbladeren zijn, behalve den vrij breeden voet, draad vormig ; 

 het middelste is 43 m.M. lang en uitstaande ; de zijdelingsche, 

 die eene lengte van 17 c.M. bereiken, hangen slap neer; de 

 kleur is bleek grauwgeelachtig met bruine stippen ; de bloem- 

 bladeren en het zeer bewegelijke labellum zijn slechts enkele 

 m. M lang. De bloeiwijze gelijkt op een bos draden. 



Een paar zeer mooie Bolbophyllums van Borneo zijn nog 

 niet gedetermineerd. 



Zeer na verwant aan Bohophyllum is het geslacht Cirrhopeta- 

 lum. De bloemen vormen altijd scherm vormige trosjes aan 

 de toppen der bloemstengels en zijn van die van Bolhophyllum 

 te onderscheiden door de zijdelingsche kelkbladeren, die zich 

 aan den voet zóó draaien, dat de aanvankelijk van elkaar 

 afgekeerde randen tegen elkaar komen te liggen en een weinig 

 samengekleefd zijn, zoodat zij één geheel schijnen. 



Cirrhopetalum Thouarsii Lndl. (PI. VI, Fig. 30) is op Java 

 inheemsch en heeft een kruipenden, sterk vertakten wortelstok, 

 waardoor ééne plant eene groote oppervlakte kan beslaan; op 

 vrij groote afstanden van elkaar komen daaraan de kleine, 

 scherp vierkante schijnknoUeu voor, die elk één lancetvormig, 

 dik blad dragen. De bloemstengels worden onder aan de knol- 

 len voortgebracht en bestaan uit een opgerichten, dunnen, 

 glimmend bruinen steel, aan welks top de bloemen schermsge- 

 wijs bij elkaar staan; op de hoogte der bloembladeren 

 zijn deze slechts S^/^ m.M breed, doch meten overlangs ruim 

 3 c.M. Het middelste kelkblad is klein, gewelfd, bruingeel, 

 met gewimperden rand en aan den top in een bruin draadje 

 eindigend ; de horizontaal uitstaande zijdelingsche kelkbladeren 

 zijn bijna 3 c.M. lang en samen 8 m.M. breed ; de kleur is 

 aan den voet donker bruinrood, maar w^ordt naar den top 

 lichter. De gele, spitse bloembladeren en het bruinachtige, 

 bewegelijke labellum zijn zeer klein, evenals de stempelzuil. 



C. Pahudi De Vr. is eene soort, die op vochtige, bescha- 

 duwde plaatsen der Javaansche bergstreken thuis behoort. Zij 

 heeft lange, smalle, platte schijnknollen met één groot, breed, 

 eivormig, dun blad, dat plotseling in een gootvormigen steel 



