— 425 — 



Het scheen mij echter niet ondienstig toe, nogmaals op kleine 

 schaal dit verschil in het onderhavige geval te constateeren. Er 

 werden op de gewone wijze weder gezonde bladeren genomen en 

 deze in water gebracht, dat kiemen der bibitziekte bevatte, van 

 deze cultures werd er een voortdurend in "t donker geplaatst en 

 eene andere cultuur aan het gewone daglicht blootgesteld. Na 

 twee dagen bleek reeds de infectie bij de in het donker geplaatste 

 bladeren veel verder om zich heen te hebben gegrepen ; na verloop 

 van drie dagen was de desorganisatie reeds zoover voortgeschre- 

 den, dat alles tot eene groen slijmige massa was vergaan. De bla- 

 deren, welke in 't licht waren gebleven, vertoonden toen pas hier 

 en daar enkele vlekken. Herhaalde malen gaf deze proef hetzelfde 

 resultaat, ook bij nog zeer jeugdige kiemplantjes, waarvan de 

 blaadjes hoogstens 10 cM. groot waren, was in korten tijd alle 

 bladmassa in het donker tot een groen, slijmerig geheel vergaan. 



TVaar wij vroeger het nut betoogden, dat meerdere kennis der 

 levensvoorwaarden der Ph>/tophfhora ons zoude kunnen verschaf- 

 fen, zal het duidelijk zijn, welke gegevens wij voor de praktgk 

 uit bovengemelde proeven kunnen trekken, zoo wg deze slechts 

 in overeenstemming kunnen brengen met de cultuur op het veld. 

 Ter anderer plaatse (lezing Deli Maart 1894) trokken wij uit deze 

 gegevens de conclusie dat. wanneer _de bibit meer licht en droogte 

 kan verdragen dan haar tot nu toe wordt toegestaan, wanneer zij 

 op de gebruikelijke wijze wordt gekweekt, wij dus door de toe- 

 standen in deze richting te veranderen, tot het resultaat zouden 

 kiinnen komen, dat de omstandigheden voor de ontwikkeling der 

 Fhytophthora zoo ongunstig werden, dat of de schimmel erg ver- 

 zwakt wordt en dus hare aanvallen van zoo goed als geen betee- 

 kenis worden of wel. dat de schimmel zich in "t geheel uier kan 

 ontwikkelen. 



Wellicht zoude het dan tevens een voordeel zijn, wanneer wij 

 door deze verandering krachtiger bibit konden telen, meer bestand 

 tegen de ziekte. 



Hoe het ook zij, ook nog zonder dit laatste voordeel, wanneer 

 slechts de bibit in staat is eene verandering in bovenbedoelden 

 zin te verdragen, zoude er reeds een niet gering voordeel be- 

 haald zijn." 



In het voorloopig rapport wezen wij er reeds op welk een krach- 

 tigen groei meestentijds de randplanten der beddingen hadden, 



