— 480 — 



jonge plantjes van A. Farleyense. Later bleek het echter, dat 

 de blaadjes wel dezelfde zijdeachtige, zeegroene kleur hadden 

 als die van A. F., zij werden echter niet zoo groot en vooral, 

 wat een duidelijk kenmerk is, zij waren niet zoo franjeachtig 

 ingesneden. Het bleek toen, dat de sporen afkomstig waren van 

 Ad. scutiim, zonder dat hier aan bedrog te denken viel ; ieder die 

 wel eens plantjes uit sporen van laatstgenoemde soort gekweekt 

 heeft, weet hoe goed deze op Ad. Farleyense gelijken en kan 

 zich de aanvankelijke vergissing begrijpen. 



De cultuur van Ad. Farleyense is evenals die van de andere 

 soorten, de bladereu kunnen zich echter buitengewoon krachtig 

 ontwikkelen, zoodat zij dan wel wat zwaar worden voor de dunne 

 broze bladsteel. Het is daarom nuttig zulke zware takken door 

 dunne bamboestokjes te ondersteunen of liever ze er voorzichtig 

 aan te binden, hierdoor kan men de bladeren tevens zoodanig 

 verdeelen, dat er aan lederen kant der pot wat komen. Deze 

 bamboe-staafjes moeten dun en niet te lang zijn, ze moeten 

 zoo min mogelijk in het oog vallen. 



De andere afbeelding op IV is van Adiaiitum Victoriae^ eene 

 plant, die in hare jeugd nog meer op A. F. gelijkt dan de 

 straks genoemde A. scutiim. Zoodra zij echter doorgroeit, wordt 

 het verschil duidelijk genoeg, daar A. V/cforiae tot de dwergsoor- 

 ten behoort. De plant maakt slechts korte takken, die niet zoo 

 sierlijk overhangen als van eerstgenoemde, ook zijn de blaadjes 

 hoewel zij dezelfde kleur hebben, veel minder diep ingesneden. 

 Indien de plant goed gekweekt wordt is zij werkelijk fraai, 

 men ziet echter zelden fraai gekweekte exemplaren ; de moeie- 

 lijkheid is, dat er meestal te veel takken aan eene plant komen, 

 en daar zij niet Hink uitgroeien maar dicht bij elkander blijven, 

 hebben de vrij groote blaadjes dikwijls niet de noodige ruimte, 

 ontwikkelen zich slecht en worden ziek, waardoor de plant een 

 minder fraai aanzien krijgt. Er moet bij deze soort bijzonder 

 op gelet worden, dat de blaadjes met schoon water nu en dan 

 begoten worden. 



Adiantum Formosmn^ plaat V, N°. 12 is eenevrij groote sterk ver- 

 takte plant, met spitse blaadjes, ook eindigt de tak dikwijls in eene 



