— 484 — 



Eene goed onderscheiden variëteit, die vroeger als soort be- 

 schreven werd, is V. tricolor Lndl. var. suavis eveneens van 

 Java afkomstig. De grondkleur der bloemen is wit met paarse 

 vlekjes; de lip is donker paars, aan den top lichter. De bloem- 

 stengels zijn langer en dragen meer bloemen dan bij de oorspron- 

 kelijke soort. 



Vanda tricolor groeit zeer goed tegen boomen, doch leent 

 zich, evenals de andere Fawc^asoorten, uitstekend voor het 

 kweeken in mandjes of potten; deze moeten vrij wijd zijn, omdat 

 het anders zeer moeilijk is de dikke, stijve wortels, zonder breken, 

 daarbinnen te buigen. Om goed te bloeien is veel licht noodig. 



V. insignis Bl.^ van Timor, is eene mooie soort, die echter, 

 tenminste te Buiterzorg, niet zoo gemakkelijk is als F. tricolor. 

 De bloemen zijn minder talrijk en wat kleiner dan bij deze 

 soort ; de kleur der kelk- en bloembladeren is mooi geel met 

 donker bruine vlekjes, die aan de randen in elkaar vloeien ; de 

 lip is mooi paars, aan den top niet ingesneden en geplooid. 



Renanthera Lowii Echb. /"., vroeger meer bekend ouder den 

 naam Vanda Lowii, is afkomstig van Bórneo en groeit veel op 

 de boomen in de moerassige laaglanden der westkust. In groei- 

 wijs gelijkt zij op eene Vanda van zeer groote afmetingen 

 en laat zich eveneens goed in groote potten of van latten ver- 

 vaardigde mandjes kweeken. De bloemtrossen, die eene lengte 

 van meer dan 3 M. kunnen bereiken, verschijnen in de bladok- 

 sels en hangen slap naar beneden; zij dragen een groot aantal 

 vrij ver van elkaar staande bloemen en zijn evenals de bloem- 

 steeltjes en vruchtbeginsels dicht bruin behaard. Evenals Gram- 

 matoplnjlum speciosum heeft deze soort de eigenaardigheid, dat de 

 onderste 1 — 4 bloemen van eiken bloemstengel niet gelijk zijn aan 

 de overige. De kelk- en bloembladeren der eerste zijn n. 1. 

 breeder en vlakker; de kleur is donker geel met enkele rood- 

 bruine stippen, terwijl bij de hoogere bloemen daarentegen de 

 roodbruine vlekken de grootste oppervlakte innemen en slechts 

 gescheiden zijn door vrij smalle, gele banden. De lip is in 

 beide bloem vormen ongeveer gelijk, veel kleiner dan de andere 

 bloembekleedselen, geel met rood geteekend en aan den top 



