— 494 — 



In volle, luchtdicht gesloten flesschen kan het sap langen tijd 

 bewaard worden, maar, met de lucht in aanraking komende, oxydeert 

 het zich buitengewoon snel, waarbij het bruin wordt en binnen 

 enkele minuten overdekt wordt met een taai, diep, zwart laagje, 

 dat in de gewone oplosmiddelen onoplosbaar is. Vooral deze merk- 

 waardige eigenschappen zijn het, aan welke het sap van den lak- 

 boom zijne toepassing verschuldigd is, want van deze eigenschappen 

 partij trekkende, kan men, onder aanwending van de noodige 

 voorzorgen, de voorwerpen van eene zwarte, tegelijkertijd glimmende 

 en bestendige deklaag voorzien. 



Waardoor worden deze verschijnselen veroorzaakt? Om op deze 

 vraag het antwoord te zoeken werd het sap eerst in twee deelen ge- 

 scheiden, waarvan het ééne oplosbaar in alkohol en onoplosbaar in 

 water, het andere daarentgen in alkohol onoplosbaar, in water oplos- 

 baar is. Het laatst bedoelde gedeelte is eene vrij wel kleurlooze, schilfe- 

 rendestof, die met watereene op dunne gom gelijkende oplossing vormt; 

 uit de analyse blijkt trouwens, dat zy hoofdzakelijk uit gom bestaat. 



Er is echter in deze gom nog een lichaam aanwezig, dat bij 

 de lakvorming eene gewichtige rol speelt, daar het eene enzym 

 {z=. ferment-)achtige werking uitoefent, welke, zooals straks blijken 

 zal, voor het juiste verloop van het lakproces, voor de vor- 

 ming van het gewenschte product dus, een onmisbare factor is. 

 Laccase noemt Dehérain dit ferment ; het verschilt van de fermenten, 

 die in stijfselpap, in rietsuiker, amygdaline, myronzuur kalium en 

 fibrine de bekende omzettingen te weeg brengen, want op deze 

 stoffen heeft het geene werking. 



Het in alkohol oplosbare gedeelte van het oorspronkelijke sap 

 is eene dikvloeibare massa, die men met de grootste omzichtigheid 

 behandelen moet, daar reeds de kleinste hoeveelheden, ook in 

 dampvorm, in het aangezicht, op de handen en armen eene ontste- 

 king veroorzaken, welke met hevig jeuken en zwelling gepaard 

 gaat. Tengevolge van deze onaangename eigenschap van dit laccol 

 heeft de onderzoeker zelfs voorloopig zijn arbeid moeten staken. 

 Wat hij nog meedeelt aangaande het proces van de lakvorming, 

 komt in hoofdzaak op het volgende neer. 



Laccol wordt aan de lucht blootgesteld bruin en taai en verharst 

 ten slotte ; aanwezigheid van verdunde alkali-oplossingen bespoedigt 

 de oxydatie, evenals die v. pyrogallol. Ook in zijne verhouding te- 

 genover verschillende reagentiën stemt laccol met phenolen overeen. 



