— 510 — 



de wortelziekte ?) doch de jonge dadap (1^ jaar) stond er vrij goed. 



Het best bleek de dadap zich echter te ontwikkelen op verschen 

 grond, dus op terreinen waar in de laatste vele jaren geen koffie 

 (en dadap) gestaan had, maar te voren of secundair oerwoud stond 

 of welke tegallans waren, met dj agoeng enz. Daar ontsproot uit alle 

 stekken een aantal flinke, krachtige, lange spruiten met een groot 

 aantal bladeren van een lengte van nagenoeg ^/^ Meter (gemeten 

 van de basis van den bladsteel tot aan den top van het eind- 

 blaadje). 



In 't algemeen heeft de ervaring ook in andere streken geleerd 

 dat dadap het beste slaagt op nieuwe gronden. 



Dadapboomen van '/a j*^'^ ^^^^^ welke uitgezaaid waren op oude 

 koffiekweekbedden (zonder dadap), stonden zeer goed. Over 't al- 

 gemeen schijnt zaaddadap in het eerst wel te slagen, maar zich later 

 minder goed te ontwikkelen, zoowel omdat hij langzamer groeit, 

 als ook omdat na het overplanten dikwijls de toppen afsterven. 

 Later herstelt de boom zich dan echter wel weder en gaat dan 

 goed doorgroeien. 



Dadap-opslag (dus van zaad) kwam in een der hoogere erfpachts- 

 perceelen nogal eens voor en scheen beter te groeien dan andere, 

 die (ook van zaad gewonnen) van pepinières overgeplant worden 

 in de tuinen, hetgeen echter in de praktijk niet dan zeer zelden 

 geschiedt. 



Van de contróle-afdeeling Bodja wordt gemeld (P kwartaal-verslag 

 '94), dat de dadap aldaar steeds goed slaagt en niet van ziekten 

 te lijden heeft. 



Op mijne doorreis door deze streek, in dat zelfde kwartaal, zag 

 ik echter een paar tuinen, waar de oude dadap zéér duidelijke ziekte- 

 verschijnselen vertoonde, nl. eene zeer ijle kroon en kleine bladeren. 

 Doode boomen zag ik daar te midden der zieke niet, 



Semarang, (P.). 



Geen bericht ontvangen. 



Ainbarawa, (Gr., P.). 



Ook in deze afdeeling vertoefde ik in Maart 11. eenige dagen en 

 bezocht daarbij een aantal gouvernements-koffietuinen zoowel in 

 Oengaran als in Ambarawa ; in al deze werd de ziekte in den dadap 

 geconstateerd. 



In Oengaran staat in de oudere tuinen (als bijv. Goenoeng Dalan) 

 de dadap niet zeer goed: de kroon is ijl, de bladeren zijn klein, en 



