— 520 — 



Daar echter een juiste kennis van de herkenningsteekenen 

 vooral voor den praktijk van belang kan zijn, zoo wensch ik hier 

 meer uitvoerig op deze verschijnselen terug te komen, vooral daar 

 ik in de gelegenheid ben hier eenige teekeningen te geven van 

 takken van dadapboomen, in verschillende stadiën der ziekte ver- 

 keerende. Deze teekeningen zijn gemaakt naar photographische 

 opnamen van zoodanige takken, alle afkomstig van boomen uit 

 verschillende gouvernements-koffietuinen, in de nabijheid van de 

 dessa Darma (Res. Cheribon) gelegen. 



In figuur 1 vindt men een schets van een geheel normale, 

 krachtige spruit. Een zoodanige tak groeit gewoonlijk uit tot een 

 lengte van 2 a 2^1^ Meter, zonder zich ook maar een enkele maal 

 te vertakken. Het onderste deel is onbebladerd, maar de top 

 draagt over een lengte van ongeveer iVg M. een aantal zeer 

 groote, flink ontwikkelde bladeren; de afstanden tusschen dezen 

 (dus de internodiën) zijn eveneens goed uitgegroeid, zoodat de 

 bladeren op afstanden van 6 c.M. ongeveer van elkander staan. 

 De drie blaadjes, waaruit het blad van den dadap bestaat, zijn 

 echter zóó groot, dat ook die niet dicht opéén staande bladeren 

 toch te samen een geheel aaneengesloten schaduw geven. Een 

 normaal blad heeft een totale lengte van ongeveer ^'^ M., geme- 

 ten van de basis van den bladsteel tot aan den top van het 

 eindblaadje; dit laatste meet dan + 20 c.M. in de lengte en + 14 

 cM. in de breedte. 



"Wordt zulk een tak langer dan 2 a 2^/2 M. zoo beginnen zich 

 een paar zijtakken te ontwikkelen, welke, evenals de hoofdtak, 

 weer vooreerst uitsluitend in de lengte groeien en ook even zulke 

 groote bladeren dragen, om zich eerst veel later eveneens te gaan 

 vertakken. De opperhuid blijft aan zulke krachtige takken zeer 

 lang in leven, en eerst laat wordt deze door een zeer dun 

 kurklaagje vervangen, welk laagje echter zoo dun blijft, dat zölfs 

 bij zeer dikke takken de groene kleur van het bastweefsel er 

 nog doorheen schemert. 



Een goed ontwikkelde, gezonde boom, vertoont dus een naar ver- 

 houding gering aantal lange takken, met vele groote, breede bla- 

 deren, terwijl al deze te samen een gesloten kruin vormen, welke 

 een vrij dichte schaduw geeft. 



Is een dadapboom door de wortel-ziekte aangetast, dan neemt 

 men eene verandering en het uiterlijk van de kroon waar, welke 



