— 543 — 



dadapboomen staan, een zaak welke in de praktik al even onuitvoer- 

 baar is. 



Het weer gezond maken van stekken, welke van zieke boomen 

 gesneden werden, is eveneens ondoenlijk, om gelijke reden als 

 waarom dit bij een geheelen boom onmogelijk is. 



Zijn dus noch de oude boomen heelbaar, noch ook de van dezen 

 afkomstige stekken bruikbaar, zoo is men wel genoodzaakt nieuwe 

 stekken te gebruiken. Wil men daarmede echter kans van slagen 

 hebben dan zou men ze moeten kiezen van een zoodanige dadap- 

 varieteit, welke tegen de hier beschreven ziekte bestand is. 



Naar ik verneem tracht men in Oost- Java dit middel toe te passen, 

 uitgaande van de meening dat de dadap Solo die eigenschap der niet- 

 vatbaarheid zou bezitten. Intusschen is dit laatste nog volstrekt 

 niet uitgemaakt, en zelfs komt het mij eenigszins onwaarschijnlijk voor 

 dat het zoo zijn zou. Boven (blz. 515) werd er reeds opgewezen 

 dat er juist met betrekking tot deze dadap -variëteit (en trouwens 

 ook met vele andere) spraakverwarring bestaat. Is nu de dadap Solo 

 dezelfde als de dadap serejj, zooals men mij in 21idden-Java ver- 

 zekerde, dan is er van immuniteit van deze variëteit geen 

 sprake, want in Midden-Java, speciaal in Solo, waar men uit- 

 sluitend dien dadap gebruikt, waren alle boomen ziek en dikwijls 

 in niet geringe mate ook (zie blz, 514), Is de dadap Solo van 

 Oost- Java niet gelijk aan de dadap serep dan is het nog niet vol- 

 doende onderzocht, of ook deze door de ziekte aangetast kan worden 

 en het zou toch wel wenschelijk zijn dat dit eerst geconstateerd 

 werd. alvorens men overging tot het nemen van dure maatregelen 

 om de dadap. die men heeft, te vervangen door dadap welke men 

 van elders moet doen aanvoeren. 



Ten slotte komt het mij eenigszins onwaarschijnlijk voor dat er 

 op Java eene dadap- variëteit zou zijn, welke tegen de ziekte be- 

 stand zou zijn, eerstens omdat ik bij mijn onderzoek in verschillende 

 deelen van Java, verscheidene variëteiten onderzocht en geen enkele 

 geheel gezonde aantrof, en ten tweede omdat hier in den Planten- 

 tuin onder anderen een plant gekweekt wordt, de Stenotropis Bro- 

 teroï, welke thans niet meer (echter wel vroeger) tot het geslacht 

 Enjthrina {Hxjpaphorus) gebracht wordt en die eveneens aan hare 

 wortels de ziekte in niet geringe mate vertoonde (zie blz. 503V 



Onder deze omstandigheden is wel het eenige middel dat nog 

 overblijft om in bestaande koffietuinen voldoende schaduw te verkry- 



