DE ONTBITTERENDE WERKING VAN SCHIE- 

 FERKLEI OP PAPAJABLADEREN. 



DOOR 

 A. G. YORDERMAN. 



Jonge papajabladeren bevatten niet alleen de bekende stof, 

 die het vermogen bezit eiwit om te zetten in pepton, de pa- 

 païne, maar bovendien een alcaloïde, dat voor het eerstin 1889 

 daarin vrerd aangetoond in het Buitenzorgsche chemisch-phar- 

 macologische laboratorium, en dat door den ontdekker. Dr. 

 Greshoff, carpaine genoemd werd. 



Voorloopige physiologische proeven door hem gedaan toon- 

 den aan, dat zoowel voor koud-als voor warmbloedige dieren 

 de carpaïne als hartgif werkte. 



Het resultaat dezer proefnemingen en het feit, dat de car- 

 païne gemakkelijk in het groot te bereiden was, deden den 

 heer C. L. Rümke het plan opvatten de werking van de car- 

 païne op het hart nader te bestudeeren en zijn proefnemingen 

 tot onderwerp te maken voor de dissertatie, die hem den 

 graad van doctor in de geneeskunde aan de Leidsche univer- 

 siteit deed verkrijgen. Uit die met alle zorg en nauwgezet- 

 heid gedane waarnemingen blijkt, dat de carpaïne zoowel in 

 kleine als in groote dosis verlammend werkt op het hart, en 

 dat die verlammende werking hoogstwaarschijnlijk plaats heeft 

 buiten de zenuwen om op de hartspier zelve, en dat de aan- 

 wending der carpaïne soms gepaard gaat met sterke en snelle 

 daling van den bloedsdruk, zoodat dit alcoloïde op geheel 

 andere wijze werkt dan de digitaline. 



Van eene cumuleerende werking bij het gebruik van carpaïne- 

 houdende papajabladeren is echter niets met zekerheid bekend, 

 terwijl deze eigenschap, namelijk om bij voortgezet gebruik 



Y. 35 



