— 552 — 



is ad libitum. Door het inwerpen der fijne schieferklei houdt 

 het koken op, om korten tijd daarna weder in te treden. 



Na even doorgekookt te zijn is het proces afgeloopen, en 

 kunnen de bladeren genuttigd worden. 



Terwijl het afkooksel in beide gevallen eene groene kleur aan- 

 neemt, zoo smaakt het zonder toevoeging van de klei intens bitter, 

 terwijl in het tegenovergestelde geval van bitteren smaak geen 

 kwestie meer is, en dit afkooksel na bezinking der fijne slib 

 zelf gezocht is door de Javanen, die het met bijvoeging van 

 eenig zout drinken en daarbij de opmerking maken, dat het 

 zeer verfrisschend (sëgër sangët) smaakt. Yermoedelijk bestaat 

 de inwerking der schieferklei bij kookhitte op eene ontleding van 

 het bittere beginsel, de giftige carpaïne. Laboratorium proeven 

 kunnen dit uitmaken, en daarom is door mij eene voldoende 

 hoeveelheid der schieferklei aan Dr. van Romburgh te Buiten- 

 zorg aangeboden, die op zich genomen heeft het onderzoek in 

 te stellen. 



Sapoemn (Bagelen), 23 Augustus, 1894. 



