EEN OPIUMSURROGAAT? 



Voor een paar maanden werden door den heer de Jaager, 

 assistent-resident van Kraksaan, aan s' Lands Plantentuin toe- 

 gezonden eenige droge bebladerde takjes van een boom, afkom- 

 stig uit het district Banjoe angët, res. Bësoeki. In een bij- 

 gaand schrijven werd medegedeeld, dat de bladeren van dezen 

 boom, ter plaatse Poelen geheeten, de merkwaardige eigenschap 

 bezitten, bij verbranding een geur te verspreiden, die groote 

 overeenkomst heeft met dien van opium. Eene proef, hieromtrent 

 genomen, bevestigde mij deze mededeeling. Het voorhanden 

 materiaal meende de heer Koorders te herkennen als toebe- 

 hoorende aan eene nog onbeschrevene Fraxinus-soort, door 

 hem hier en daar verspreid in Bësoeki aangetroffen. Bij ver- 

 gelijking met herbarium van deze Fraxinus-sipecïes bleek de 

 juistheid van zijne determinatie. 



Het scheen mij wel de moeite waard, zoo mogelijk te 

 trachten, de stof te vinden, die bij verbranding den besproken, op- 

 merkelijken reuk doet ontstaan. De pogingen om het voor 

 dit onderzoek benoodigde materiaal machtig te worden werden 

 met gunstig gevolg bekroond, en de heer de Jaager. aan wien 

 dit resultaat te danken is, had buitendien de goedheid, zeer 

 uitvoerige inlichtingen aangaande de plant te verstrekken. 

 Uit deze inlichtingen blijkt, dat op plaatsen, waar de ^oeZen — 

 ook selaton genoemd — voorkomt, inlanders, die den opiumreuk 

 van de brandende bladeren waargenomen hebben, daarin aan- 

 leiding hebben gevonden om ze als surrogaat voor opium 

 te bezigen. De bladeren worden in de hand fijn gewreven 

 en, met tabak vermengd, tot klobots — sigaretten van maïsblad 

 gerold. De geringe verspreiding van den boom is oorzaak, 

 dat slechts weinigen dit gebruik kennen. Deze personen ver- 



