— 592 — 



dat het afsteryen yeroorzaakt werd door de enorme hoeyeelheid 

 regen, die er in den laatsten tijd gevallen is. 



Op dood hout werd eene fungus ontdekt, die in Kew onderzocht 

 werd, en die bleek te zijn Tusarium album, Sacc. Het is eene schim- 

 mel, die door wonden in den stam binnendringt, zij richt er echter 

 weinig schade aan. 



(Bulletin, Royal Botanie Gardens, w. 



Trinidad, No. 22). 



OVER BONTE BLADEREN. 



Er bestaat hier te lande, en niet ten onrechte, eene voorliefde 

 voor planten met gekleurde of bonte bladeren. Wij kunnen niet 

 altijd over planten met fraaie bloemen beschikken, daarom voldoen 

 die bontbladerige planten dikwijls zeer goed tusschen het groen, 

 ofschoon, zooals ik vroeger reeds opmerkte, men geen overdreven ge- 

 bruik van bont mag maken; het groen moet in den tuin altijd domi- 

 neeren, anders maakt het geheel een ongunstigen indruk. Ik wenschte 

 hier echter niet over het planten van bontbladerige gewassen te 

 spreken, maar over de kleur in die bladeren naar aanleiding van 

 een opstel in onderstaand tijdschrift. 



Men bedoelt gewoonlijk met dit bont niet de verschillende nu- 

 ances van groen, men meent hiermede bladeren, die behalve groen 

 nog andere kleuren hebben, soms zijn die bladeren groen met stre- 

 pen of vlekken van eene andere kleur, soms is het groen, voor 

 zoover wij zien kunnen, geheel verdwenen. Bij alle witbonte plan- 

 ten ontbreekt het bladgroen, het chlorophyll in die witte deelen 

 van het blad. In andere kan men de groene kleur in het geheel 

 niet meer zien, dit is vooral het geval met planten, die roodbonte 

 bladeren hebben, deze hebben verschillende tinten: van helder rosé 

 tot donkerrood en bruin, hier is het bladgroen wel aanwezig, maar 

 zoodanig vermengd met eene andere kleurstof, het erythrophyll, dat 

 wij met het ongewapend oog er weinig meer van bemerken. Nog 

 vindt men in andere gewassen het bladgroen met eene gele kleur- 

 stof vermengd, die meestal een deel soms ook het geheele blad 

 geel doet zien. 



Zoo kan men de bontbladerige planten in hoofdzaak terug brengen tot: 



I. planten met witbonte bladeren. 



IL „ „ rood „ „ 



III. „ „ geel „ „ 



