— 606 — 



Niet alleen zijn de bovengenoemde proeven ontelbare malen 

 in de laboratoria genomen, maar ook bij de cultuur op grooter 

 schaal. In de proefvelden te Rothamsted bv., zijn gedurende 

 50 jaren door Sir J. B. Lawes en Sir ïïenry Gilbert inte- 

 ressante onderzoekingen over bemesting gedaan, waaruit voor 

 den landbouwer veel te leeren valt. Onder meer is daar door 

 genoemde heeren aangetoond, dat de voeding met bovengenoemde 

 zouten voldoende is voor planten uit de familie der Gramineeën, 

 voor andere planten echter niet ; de peulvruchten stellen nog 

 andere eischen, zij hebben humus noodig. Zooals men weet, 

 noemt men humus de rottende deelen van planten, de pro- 

 cessen van deze omzetting zijn nog niet voldoende bekend. 

 Eenige jaren geleden werden aan de landbouwschool te 

 Gruignon eenige groote steenen potten gevuld met aarde, 

 welke door langdurige cultuur zonder bemesting uitgeput was. 

 In eenige werd raygras en in andere klaver gezaaid, door 

 bijvoeging van nitraten, phosphaten en potasch werd van het 

 raygras een groeten oogst gewonnen, zelfs na de toevoeging 

 van genoemde zouten bleef de klaver zeer middelmatig, eerst 

 toen er organische bestanddeelen, verkregen door extrahatie 

 met warm water uit stalmest, bijgevoegd werden, gaf ook de 

 klaver een ruimen oogst. 



Sinds jaren was het bij de landbouwers bekend, als men 

 Lucerne, (eene klaversoort) gedurende eenige opvolgende 

 jaren op het zelfde veld laat, zij zwakker wordt en door grassen 

 wordt verdrongen; ook al wordt de grond omgewerkt en er 

 weer Lucerne opgezaaid, heeft men weinig resultaten, het zaad 

 kiemt, maar de plantjes groeien niet meer krachtig. Men 

 moet verscheidene jaren, soms 15 tot 20 jaar wachten voor 

 er weer met succes Lucerne op gezaaid kan worden. Ten 

 zuiden van Parijs bij Juvery ligt eene zeer vruchtbare vlakte ; 

 gedurende dertig jaren trokken de boeren daar door de Lu- 

 cerne-cultuur groote voordeden van, de planten groeiden er 

 7 a 8 jaar door, tegenwoordig leven zij er slechts twee jaren, 

 zij worden dan door grassen verdrongen, en de grond moet 

 weer op nieuw omgewerkt worden. 



