— 613 — 



bijvoegingen werkten echter nadeelig, want de verandering van 

 koolzure ammonia in zwavelzure ammonia is niet van langen 

 duur, de zwavelzuurverbindingen worden in den mesthoop 

 veranderd in zwavel verbindingen van ammonia en andere, welke 

 ten slotte weder in koolzure ammonia enz. overgaan ; gedurende 

 deze omzettingen houdt de fermentatie op. De bacteriën 

 werken in den mest niet anders dan in eeue alkalische om£:evinff, 

 indien nu de koolzure potasch en de ammonia ontleed worden, 

 houdt de fermentatie op, de massa wordt koud, en de geheele 

 omzetting, die zoozeer gewenscht is, gaat niet door. 



Wij hebben ons dus over de verliezen van koolzure ammonia 

 niet verder moeielijk te maken, deze zijn door regelmatige 

 begieting tegen te gaan of ten minste tot een minimum te 

 beperken. Wat betreft het verlies aan vrije stikstof, daarvoor 

 heeft de wetenschap ons nog geen middel aan de hand gedaan. 

 De krachtige fermentatie, waarbij eeue temperatuur van 70° op- 

 treedt is oorzaak, dat de vrij geworden stikstof ontsnapt. Indien 

 bij een goed onderhouden en regelmatig begoten mestvaalt de 

 verliezen al niet gering zijn, zij worden énorm als de begieting, 

 als de bereiding minder zorgvuldig geschiedt. De stalmest, die 

 aan alle invloeden van het klimaat blootgesteld is, zoodat het 

 eene oogenblik er door verdamping voedingsstoffen aan ont- 

 trokken worden, en die op een ander moment door de regens 

 verder uitgespoeld wordt, verliest nagenoeg al zijne voedende 

 bestanddeelen. 



De stalmest, zooals die hier gewoonlijk gebruikt wordt, is 

 niet op eene behoorlijke wijze bereid of bewaard, hij heeft geen 

 groote waarde, het is te meer jammer, daar behoorlijk behandelde 

 stalmest inderdaad voor het landbouwbedrijf in ieder land der 

 wereld een schat is van groote beteekenis ; behalve de stikstof- 

 houdende bestanddeelen in den verganen mest, bevat hij ook al 

 de minerale stoffen, die voor den groei der plant noodig zijn : 

 potasch, kalk, phosphorzuur ; dit alles zoekt men er niet te 

 vergeefs in, en toch worden die stoffen, waarmede wij de 

 planten krachtiger kunnen doen groeien en tot hooger product 

 dwingen, als het ware weggeworpen. 



V 39 



