— 616 — 



behouden hadden, die elders uitgespoeld werd. Deze guano 

 werd in schepen geUden, die nergens anders voor gebruikt 

 konden worden, alles wat met dezen mest in aanraking 

 kwam kreeg een sterk prikkelenden, onaangenamen geur. Men 

 kocht toen de guano tegen vrij hooge prijzen zonder garantie 

 omtrent de samenstelling te eischen. Zoo langzamerhand 

 geraakten de rijkste voorraden uitgeput, er werden minder 

 waardige soorten ingevoerd, weldra bemerkte men den minder 

 sterken invloed, dien deze guano op de planten uitoefende. Het 

 resultaat was, dat de landbouwers geen guano meer wilden 

 koopen dan onder garantie, men wenschte de samenstelling 

 nauwkeurig te weten. 



Nu is de samenstelling der beste guano-soorten verre van 

 constant; de bewerkingen, die er toe moeten leiden een gelijk- 

 vormig mengsel te verkrijgen, zijn moeielijk. Ten einde het 

 o-emakkelijker te maken behandelde men de guano met zwavelig 

 zuur en verkreeg zoodoende eene meer oplosbare meststof, die 

 onder den naam van opgeloste guano in den handel kwam. 

 De guano wordt door deze bewerking veranderd in zwavelzure 

 ammonia, en kalksuperphosphaat, stoffen, welke in concurrentie 

 treden met de z.g. Chemische mest, die in den tegenwoordigen 

 tijd geen geringe rol in het landbouwbedrijf speelt. 



IV. 



Zwavelzure ammonia kan van verschillenden oorsprong zijn, 

 men verkrijgt haar o. a. uit steenkool. Men weet, dat de 

 steenkool afkomstig is uit planten van vroegere tijden, die even- 

 als de thans levende, verschillende stoffen bevatten, waaronder 

 ook stikstof, en als men uit de steenkool gas distilleert, kan 

 men als bijproduct ammoniahoudend water verkrijgen, waaruit 

 men dan zwavelzure ammonia bereidt ; alleen te. Parijs wordt 

 jaarlijks op deze wijze 8000 ton gewonnen. Dit uit de 

 droge distillatie van steenkool verkregen zout bevat soms 

 eene stof, die zeer nadeelig voor den plantengroei is en er 

 als vergift op werkt, het zwavelcyankalium, en vóór het 



