CHEVELURES. 



{vervolg). 



Op plaat X staau twee Cheveliires, die aygI wat op elkaar 

 gelijken, J^J'o. 22 A. Pacotti en ^o. 23 A. Moritzianum. 



Eerstgenoemde is fijner van loof, ook loopen de blaadjes 

 spitser naar den voet uit, het geheele blad is ook niet zoo 

 groot, de jonge blaadjes zijn bij beide soorten zeer licht groen, 

 terwijl het oudere loof van Pacotti donkerder gekleurd is. 

 A. Moritzianum is een ietwat forscher plant, beide bohooren 

 echter tot de soorten met kleine blaadjes, het grootste verschil 

 bestaat in den spitseren vorm en de donkerder kleur der blaadjes 

 van A. Pacotti. Zooals de meeste Adiantuni's met fijn loof 

 zijn beide soorten zeer geschikt voor versiering, tusschen 

 bloeiende planten in een bloemtafeltje of in eene groep voldoen 

 zij uitstekend, beide laten zich gemakkelijk kweeken, zoowel 

 door scheuren als door het uitzaaien der sporen, die zij in 

 voldoende hoeveelheden voortbrengen. 



Plaat XI geeft ons een paar zeer karakteristieke soorten te 

 zien: Xo. 24 Adiantum excisum multifiduw- en Xo. 25, A. 

 labarum. 



Eerstgenoemde ofschoon niet hoog opgroeiende is toch nog 

 hooger dan de tweede, de bladstelen zijn sterk gebogen en 

 gedraaid, daarbij zijn de blaadjes dicht bij elkaar geplaatst, deze 

 vorm maakt de plant zeer karakteristiek maar stijf, men heeft 

 er niet die lang omgebogen elegante op pluimen of veeren 

 gelijkende bladeren aan. De plant is dan ook meer eigen- 

 aardig dan fraai, en ofschoon zij om haren karakteristieken vorm 

 in eene verzameling Adiantiim's niet mag ontbreken, voldoet 

 zij tusschen andere planten lang zoo goed niet als haar meer 



