— 649 — 



de kalk, eindelijk bedekt men alles met eene laag aarde en laat 

 het geheel, dus bestaande uit een compost van stalmest, kalk 

 en aarde, eenige maanden rusten. 



De landbouwers, die deze wijze van werken uitdachten, heb- 

 ben onwillekeurig de gunstigste voorwaarden voor eene actieve 

 nitrificatie bij elkaar gebracht. De ammonia uit den stalmest 

 door de werking van de kalk vrij geworden, wordt door de 

 aarde geabsorbeerd en door de nitrificeerende bacteriën, die 

 in dergelijken composthoop in gunstige omstandigheden ver- 

 keeren, in assimileerbaar plantenvoedsel omgezet. 



De kalk heeft echter ook nadeelen ; in het departement de 

 Mayence bestaat een spreekwoord dat zegt: „de kalk maakt 

 den vader rijk maar de kinderen arm", en inderdaad ligt er een 

 fond van waarheid in. Zooals we boven reeds zeiden, heeft 

 in een kalkarmen grond de nitrificatie zeer onvoldoende plaats. 

 de plantaardige overblijfselen hoopen zich op, de microben, die 

 de stikstof vastleggen, werken ijverig, en daar de nitrificatie 

 niet voldoende is, vermeerdert deze stof hoe langer hoe meer, 

 en vindt men gronden, waar in plaats van 1 a 2 gr. ge- 

 bonden stikstof per kilogram, eene hoeveelheid voldoende voor 

 goede gronden, 5, 8 tot 10 gr. per kilogr. is opgehoopt. Indien 

 men dergelijke gronden kalkt, beginnen de nitrificeerende bacte- 

 riën, die nu in gunstige omstandigheden gekomen zijn, hun werk. 

 de planten groeien welig, maar de nitraten overtreffen de behoef- 

 te der planten, zij kunnen niet alles opnemen, dan wordt de rest 

 door het regenwater weggespoeld en gaat verloren. Zoo is het 

 op vele plaatsen gegaan, b.v. te ^ayenne, waar zich de land- 

 bouwers reeds veertig jaren geleden beklaagden over de uit- 

 putting hunner gronden ; een directeur der lanbouwschool, door 

 het ministerie van landbouw daaromtrent geraadpleegd, zeide 

 reeds in 1856: ^toen men kalk begon te brengen op vochtige, 

 zure gronden, die veel plantenresten bevatten, kreeg men prach- 

 tige resultaten, er werd toen gezegd, dat kalk eene uitnemende 

 mest was. Men legde zich toen met kracht toe op het ver- 

 bouwen van klaver vooral om het zaad, van de drie jaar stond 

 de klaver 18 maanden op het veld. De helft der fortuinen van 



