— 666 — 



zijn daartegen maar bestand, o. a. Ipomoea rubens Chois^ eene zeer 

 schoone plant, die uitstekend voldoet, als men haar bij een alleen- 

 staanden boom op eene zonnige plek zet ; weldra vormt zij eene 

 massieve massa van groote, hartvormige bladeren, die in jongen 

 toestand donker paarsbruin gekleurd zijn, en waartegen de 

 talrijke, groote, paarse klokken prachtig uitkomen. Na den 

 bloei vormen de vruchten een sieraad der plant; zij zijn zoo 

 groot als kleine kersen en hebben eene geeloranje kleur. Eene 

 andere zeer sterke soort is Bonamia semidigijna Hall. f. met 

 hartvormige, zachtharige bladeren en 6^ cM. in doorsnee metende, 

 witte bloemen. Zeer mooi zijn verder nog: Ipomoea carnea 

 Jacq.^ eene zeer welig groeiende, half heesterachtige soort, die 

 eene groote oppervlakte in beslag neemt en 10 a 11 cM breede, 

 zeer licht rosé bloemen heeft; Jacqiiemontia Martii Chois.^ 

 welke zeer rijk bloeit met vrij kleine, blauwe bloemen; 

 Ipomoea congesta wordt hier en daar gezien; zij heeft groote 

 paarsblauwe bloemen, die hier geen vrucht zetten; enz. Ge- 

 noemde soorten zijn alle overblijvend. Van de éénjarige zijn 

 zeer mooi: Quamoclit lyinnata Boj. met fijne, diep vindeelige 

 blaadjes en helder karmijnroode of witte bloempjes; Q. sangulnea 

 Don., die hartvormige bladeren en schitterend vermiljoenroode 

 bloemen heeft. Q. Mina Llav. et Lex. zou op het eerste gezicht 

 niet tot de Convolvulaccae gebracht worden; de bloemstelen 

 zijn gevorkt en elk der beide takken draagt een groot aantal, 

 naar ééne zijde gekeerde bloemen, welke buisvormig, aan den 

 voet het wijdst zijn en aan den top in vijf zeer kleine tandjes 

 eindigen; de kleur der bloemknoppen is helder rood, die der 

 geopende bloemen licht geel. Deze soort brengt, wanneer zij niet 

 kunstmatig bevrucht wordt, hier geen zaad voort; die bewerking 

 is echter volstrekt niet lastig, daar de meeldraden en stempel 

 buiten de lange, smalle bloemkroon uitsteken. Ipomoea purpurea 

 Laiti. is in Europa wel eene der meest bekende; de kleuren der 

 bloemen wisselen af van licht rosé tot donker fluweelachtig blauw- 

 paars. Van Ipomoea NU Sw.^ wier paarsblauwe bloemen veel 

 op die van I. congesta gelijken, is in den laatsten tijd in Europa 

 eene afwijking gewonnen, die als I. imperialis in den handel 



