CHEVELURES. 



(vervolg). 



Er komen nu een paar fijnbladerige, zeer fraaie Adianthum's 

 aan de beurt. Op plaat XII vindt men twee duidelijke afbeel- 

 dingen van deze juweeltjes onder de Chevelures, de eerste 

 No. 26 Adiantum gracillimum^ die ik hier wel speldeknop- 

 Chevelure hoorde noemen, is karakteristiek, door vele bemin- 

 naars van dit fraaie varengeslacht wordt zij met A. Farlayense 

 tot de schoonste gerekend. 



Beide soorten echter vormen eene groote tegenstelling, is de 

 laatstgenoemde forsch en sierlijk, zoo is de andere tenger en 

 elegant, zelfs in die mate, dat de buitengewoon kleine, op een 

 uiterst fijn stengeltje gezeten blaadjes er op eenigen afstand 

 als een groenachtig wolkje uitzien. 



Het effect, dat een goed gekweekte A. gracillimum zelfs op 

 den minder opmerkzamen beschouwer maakt, is verassend, men- 

 schen, die gewoonlijk van planten niet veel notitie nemen, die 

 weinig op de hen omgevende natuur letten, kunnen niet nala- 

 ten de plant te bewonderen. 



De plant kan gemakkelijk door sporen vermeerderd worden, 

 dit is zelfs te verkiezen boven de vermenigvuldiging door het 

 scheuren der oude plant, men krijgt ook door eerstgenoemde 

 methode in toepassing te brengen fraaier plantjes. 



Het is echter eene eigenaardigheid der jonge uit sporen 

 gekweekte plantjes van A. gracillimum, dat zij in het begin 

 een ander aanzien hebben en het type niet juist weergeven, zij 

 hebben namelijk veel grooter blaadjes, zij gelijken in dat sta- 

 dium meer op andere, grovere soorten. Dit is zoo sterk, dat 

 men denkt zich vergist te hebben en meent met eene andere 



