— 698 — 



„historia general de las Indias" van Lopez de Gomara, in 1552 

 te Saragossa verschenen; daarin vindt men reeds eene duidelijker 

 beschrijving van de plant. De schrijver zegt van het nut der plant 

 sprekende: van de bladeren maakt men papier, en uit de vezels 

 worden schoenen, mantels, gordels, strikken, enz. vervaardigd. 

 Eindelijk komt er van Acosta nog eene duidelijke verklaring der 

 plant in zijne, „historia natural de las Indias" 1590. Deze beschrijving 

 werd door Pereiras in de „Politica indica" in 1776 in haar geheel 

 overgenomen. 



Welke soorten van Agave de Sisalhennep, die het meest gezocht 

 is, levert, en die naar de uitvoerhaven Sisal op het schiereiland 

 „ Yucutan" genoemd werden is eene kwestie, die moeielijk uit te maken 

 was. ledere groote ^^ai;e-soort is als vezelfstof leverende plant te 

 gebruiken, er werden daarom verschillende soorten gekweekt, 

 de bepaling kon slechts op de plaats van cultuur gedaan worden. 

 Men neemt tegenwoordig als stamplant der beste Sisalhennep, 

 Agave rigida, en wel twee variëteiten sisalana en longifolia, aan, 

 eerstgenoemde heeft met stekels voorziene bladeren, terwijl de 

 laatste ongewapend is. A. rigida sisalana is de stamvorm, zij 

 schijnt reeds sedert overoude tijden in cultuur te zijn. De Agavé's 

 waren voor de bewoners dier streken van groot nut, zij verkregen 

 er kleeding, voedsel en woning van. 



De aanplant van Agaves en het winnen van vezels hieruit was 

 reeds lang eene bezigheid der Midden Amerikaansche bevolking. Zij 

 plantten echter slechts voor eigen gebruik, slechts zelden zag men 

 in Europa matten of ander er uit vervaardigd vlechtwerk, nooit 

 de ruwe vezel. Eerst in de laatste jaren is men begonnen de 

 vezels uit te voeren, voor het eerst in 1845 naar de Yereenigde Staten. 

 In 1890 bedroeg die uitvoer 28.000 ton, voor eene waarde van 

 4.400.000 dollars. De aanzienlijke bedragen, die daardoor buiten 

 's lands gingen, deed het Landbouw-ministerie van de Vereenigde 

 Staten besluiten, eene commissie uit te zenden ten einde de moge- 

 lijkheid na te gaan de cultuur der Agave in eigen land over te 

 brengen. 



Reeds lang geleden, in 1836, maakten zich de praktische Jankees 

 van deze industrie meester. Dr. Perrine bracht levende planten 

 naar Florida over, waarvan het klimaat de meeste overeenkomst 

 met Yucutan heeft. Bij een overval der Seminolen-indianen werd 

 de stichter gedood, zoodat de aanplant aan zich zelf overgelaten 



