— 712 — 



Het eerste monster was vrij grofkorrelig, het andere zeer fijn. 

 Beide bevatten dezelfde bestanddeelen nl. oxyden van ijzer, man- 

 gaan, aluminium, calcium, magnesium, natrium, kalium; verder, 

 chloor, zwavel, zwavelzuur, phorphorzuur en kiezelzuur. 



Om na te gaan welke waarde de asch als meststof kon hebben 

 werd bepaald welke hoeveelheden van voor de plant als nuttig 

 beschouwde stoffen door verwarmen met zoutzuur van 25 "/<, gedu- 

 rende 1 uur in oplossing gaan. Ziehier het resultaat : 

 Grove asch Fijne ascb. 



Kalk 2.88 "'o 3.05 



Magnesia 84. 1.58 



Kali. 0.037 0.07 



Zwavelzuur, 0.04 0.17 



Voor de phosphorzuurbepaling werd de asch met verdund sal- 

 peterzuur uitgekookt. Gevonden werd: 



Grove asch 0.031 «/o phosphorzuur 

 Fijne asch 0.056 „ 



Beide monsters bevatten ook chloor, de hoeveelheid in de fijne 

 asch bedroeg 0.057 o/o. 



Overgiet men de asch met sterk zoutzuur, dan neemt men den 

 reuk van zwavelwaterstof waar, welker aanwezigheid ook aangetoond 

 kon worden met loodacetaatoplossing. Eene bepaling van de 

 niet geoxydeerde zwavel gaf in 

 Grove asch 0.02 «/o 

 Fijne asch 0.13 

 Yoor den plantengroei schadelijk kan men deze asch niet noemen, 

 maar evenmin kan zij op den naam van meststof aanspraak maken. De 

 hoeveelheden phosphorzuur en kali zijn gering, terwijl het gehalte aan 

 kalk en magnesia weinig verschilt van dat hetwelk gevonden wordt in 

 vele kleigronden op Java. "Waar door de regens de asch niet wegge- 

 spoeld, maar tot eene meer of min dichte taaie laag, zooals een bericht- 

 gever schreef, geworden is, zal eene flinke grondbewerking de 

 nadeelen, die van den aschregen voor den grond gevreesd werden, 

 zeker opheffen. 



