— 730 - 



er werd toen zwaar gemest met stalmest, ten einde na te gaan 

 in hoever de nieuwe variëteit bestand was tegen het omvallen 

 (het lageren), dat gewoonlijk een gevolg is van zware bemesting. 



Op een veld werd 50 ton stalmest per hectare gebracht, op 

 een ander slechts 30 ton, hierbij werd echter 200 kilo chili- 

 salpeter gevoegd. Het weder was voor den groei van het 

 koren gunstig, en de variëteit bleek bestand tegen het omvallen, 

 maar waar het hier op aankomt is, dat de oogst der beide op zoo 

 verschillende wijzen bemeste velden nagenoeg dezelfde was, ze 

 brachten het aanzienlijke product van 50 hectoliter per hectare 

 op. In 1 888 waren de oogsten der proefvelden zeer goed, op 

 een veld werd per hectare 30.000 kilo stalmest gebracht, er 

 werd daarvan een korenoogst verkregen van :55 hectloiter, 

 een ander perceel dat 10.000 kilo stalmest en 200 kilogr. 

 chilisalpeter kreeg, bracht ruim 52 hectoliter per hectare op. 

 In hetzelfde jaar werd van het proefveld de aanzienlijke oogst 

 van 40 ton suikerbieten verkregen, hierbij valt op te merken 

 dat het product van twee perceelen, waarvan het eene met 60 

 ton stalmest en het andere met 30 ton stalmest en 200 kilo 

 chilisalpeter bemest was, nagenoeg hetzelfde was. 



De bedoeling is niet hier op de buitengewone groote oogsten 

 te wijzen, maar wel om aan te toonen, dat men met veel succes 

 een deel der stalmest door kunstmest vervangen kan ; 

 door bovengenoemde en vele andere proeven is deze stelling 

 boven allen twijfel verheven, dit is voor den landbouwer van 

 een werkelijk groot belang. 



De moeielijkheid, soms wel de onmogelijkheid om voldoende 

 stalmest op eene landbouwonderneming te krijgen, was het 

 groote struikelblok, dat de verdere krachtige ontwikkeling van 

 den landbouw in den weg stond. De productie van stalmest 

 is natuurlijk afhankelijk van de hoeveelheid veevoeder, waar- 

 over men kan beschikken, welke op die onderneming geteeld 

 werd, zoo was bij eene geheele ol gedeeltelijke mislukking van 

 den hooioogst, de landbouwer genoodzaakt zijn vee dikwijls 

 tegen spotprijzen te verkoopen; hij leed dan niet slechts 

 directe schade maar door de mindere productie van stalmest. 



