— 739 — 



nabij, vertolken 't fluisteren van den boschgod. De storm steekt 

 op, schudt de reusachtige kruinen, breekt de takken, splijt de 

 stammen, — de mensch buigt sidderend het hoofd voor de stem 

 van den Vertoornde, 't Is zoo verklaarbaar, dat de boommythe 

 werd geboren, en dat deze altijd en overal des menschen 

 kleinheid vertolkt. 



"Want vree den mensch ! die het waagt den boschgod te weer- 

 staan of die, tegenover zijn spreken, de stilte een oogenblik ver- 

 breken durft. Stoïan — zegt de Slavische (1) mythe, — herder en 

 dichter, dwaalt met zijn kudden rond. Hij onttoovert aan zijn 

 woudfluit heerlijke tonen en is de vader van 't Slavische volks- 

 lied. Zijn moeder waarschuwt hem de stilte van 't bosch niet 

 te verbreken, en de Samodieven, de boschgeesten niet te ver- 

 toornen, 't Liefst moet hij zijn kudde niet 't bosch binnen brengen, 

 maar — doet hij dit — dan toch zijn fluit niet bespelen. Want 

 bij 't eeuwig lied, dat de goden zingen, dulden zij niet, dat de 

 kleine mensch met hen den wedstrijd aanbindt. Stoïan lacht 

 met de bezorgdheid zijner moeder en, in 't diepst van het bosch, 

 klinken straks de tonen van zijn speeltuig. Vermetele dwaas ! 

 Daar nadert hem onverwacht een jonge, woeste held, worstelt 

 met hem drie dagen lang en verbrijzelt zijn speeltuig. Stoïan 

 houdt lang stand en als zijn fluit verbrijzeld is, zingt hij en 

 fluit hij met de lippen. Xu roept de jonge held zijn zusters, 

 de stormen, te hulp. Ze naderen, voeren den zanger naar de 

 toppen der boomen, spelen een tijdlang met den nu weerlooze 

 en scheuren straks zijn lichaam in stukken. Dan schudden 

 de zusters, in wilden overmoed de reusachtige takken en 

 vieren zoo "t feest van haar zegepraal. Wie gevoelt niet de be- 

 teekenis dier mythe? De menschenstem moet verstommen als 

 de boschgod spreekt. Zwijgt de sterveling niet vol eerbied, 

 dan roept hij de winden wakker. Machteloos is de mensch 

 tegenover die machtigen boven hem, en zijn lied moet zwijgen 

 als die eeuwige hymne der wouden wordt aangeheven. En 



(l) Voor de kennis der oude Slaviërs verwijzen we voornamelijk naai' 

 Helmold y>Chronicon Slavorum". uitgegeven door J. MoUer 1704 en J. G. 

 de Jordan y>de originibus Slavicis". 4745. 



