— 746 — 



is de bode van Hekatê, en de Helleensche kunst stelt die godin 

 dan ook voor, met een korf op 't hoofd, waarin het maankruid is 

 neergelegd. 



En de tijd was machteloos tegenover die hemellingen. De 

 Olympiërs zijn van hun voetstukken gevallen, de dynastie der 

 zilveren plant, wier wortel de nacht is, bleef onaangerand. "Welk 

 een wonderen zijn vermeld in het bekende Libellus de virtute 

 herbarum^^ (boekje over de waarde der kruiden), dat door de 

 meesten aan den dominikaan Albertus Magnus (1) wordt toege- 

 kend ! Er wordt beweerd, dat de maanplant de macht heeft 

 het oog scherper te maken, ja alle kwalen te genezen waaraan het 

 arme menschenkind lijden kan. De middeleeuwen gingen onder, 

 maar dat maangeloof bleef; 't volksgeloof wordt beschermd door 

 allerlei hemelsche en helsche machten. In het land der Abruzzen 

 vertelt men, met eene zekerheid die niets te wenschen overlaat, 

 dat de maanplant, onder gunstig samenwerkende oorzaken, alle 

 metalen in goud kan veranderen. Toskaansche boeren hebben 

 bepaalde minachting voor hun dommen dorpsgenoot, die groenten 

 durft zaaien, als de maan aan 't afnemen is, en de Gelderscbe 

 hovenier houdt, bij 't snoeien van den wijnstok, wel degelijk 

 rekening met den stand der maan. Ieder uwer kan die voor- 

 beelden met talloos vele vermeerderen. Achter al die voorstel- 

 lingen, die overal worden teruggevonden, schuilt nog de reste 

 van 't geloof aan Soma, een Homa en Hekatê. 



Eene vraag : de struik, het kruid, is ook van goddelijken oor- 

 sprong, maar ook voorwerp van religieuse vereering'? Voor 

 den geschiedschrijver dezer mythen is die vraag van 't hoogste 

 gewicht. En ze moet ontkennend beantwoord worden, 't Is 

 waar, ook hier vinden we eerbiediging van 't mysterie, maar de 

 mensch blijft de meerdere; het bovennatuurlijke moet liem 

 dienen, allereerst bij zijn beminnen en haten. 



Allereerst bij zijn beminnen. De Rig-Vida verzekert, dat dit 

 de beste plant is, die liefde wekt. „Onder al de planten, die 

 Soma tot koning hebben en 't geheim der genezing bezitten, 



(1) Görres ,,Teutonisch. Volksbuch" S. 27 ff. — ■ Rud. Noviomagensis 

 ,,de vita Alberti Magni" 



