— 753 — 



op hun vlucht naar Egypte en de Toskaansche boeren kwee- 

 ken die plant daarom in hun tuinen aan. 



Het bosch stemt tot aanbidding: daar voelt de mensch zich 

 zoo klein; de mysteriën der kruiden of struiken openbaren zich, 

 als de mensch een hooger standpunt van beschaving heeft inge- 

 nomen, als hij zich van zijn macht over de natuur begint be- 

 wust te worden. Maar wederom: het mysterie zelf blijft. Toch — 

 al blijft al de vrees over — hier ontwaakt datzelfde optimisme, 

 dat tot groote daden in staat telt, dat kinderlijk maar ten slotte 

 wereldo ver winnend geloof aan de oorspronkelijke reinheid der 

 wereld; aan de den mensch geschonken macht, om alles aan 

 zich te onderwerpen en aan de eindelijke oplossing aller disso- 

 nanten van 't leven, in een volschoon harmonisch accoord. 



Xog een paar oogenblikken vraag ik uwe aandacht. Xog even 

 eene kleine wandeling door het land der bloemen. Hier alleen 

 een paar herinneringen, vluchtiger nog dan straks, 't Is of de 

 plantenmythe kunstmatig, stelselmatig gevormd, niet natuurlijk 

 geworden is. Is 't bosch de bron van adoratie, in de wereld 

 der kruiden liet hemelsche in den dienst der menschen gesteld, 

 in die der bloemen worden beide vereenigd : hier wellen de bron- 

 nen van liefde, van leven, van licht. 



Toen de wereld ontstond — zegt de Indische mythe — 

 verscheen eensklaps, op 't pas geschapen water, de schitterende 

 Jotus^ blauw als 't azuur des hemels, en die bloem, hemelling van 

 oorsprong, bracht het hemelsche op aarde, want eens zetelden 

 de bloemen op 't hoofd der Goden, en waren ze onsterfelijk. 

 Toen ze op aarde kwamen, deelden ze in der stervelingen lot. 



Maar de edelste bloem bleef goddelijk, die werd door een god 

 van zijn pijl geschoten : 't was de bloem der liefde. — Kdma (1) 



(1) Vrgl. Keni t. a. p. I. 29-1. » Volgens den hoogleei-aar is Kama dezelfde 

 in de cosmogonie als raga. als Mara. de dochter van Satan. Men denke 

 hier intusschen niet aan den Satan des bijbels, maar veeleer aan den 

 wereldschepper, den Dêmiourgos der Gnostieken. Kamawacara is de wereld 

 der wenschen, der zinnelijke begeerten: maar dus ook eo ipso niet slecht 

 vd. bl. 351 



