— <00 — 



bleven die bloemfeesten bestaan en stierven eerst daar uit, 

 waar de praktische eiscben van "t leven zich zoo uitsluitend 

 op den voorgrond drongen, dat de dichter in het hart des volks 

 wel sterven moest. Anders : overal bloemfeesten ! 't Is lente in 

 Hellas, in de schitterende eeuw van Pericles, en de Atheensche 

 moeders brengen haar kinderen naar den tempel van Pallas- 

 Athene om daar, uit de hand van den priester, een bloemkrans 

 te ontvangen en dan feest te vieren op den Areopagus. In 

 het deftige Rome duurden die bloemfeesten onafgebroken door 

 van 27 April tot 2 Mei. Die feesten bleven voortbestaan, want 

 Flora omhulde zich met een Christelijk kleed, en toen vond ze 

 genade in de oogen der priesters : haar maand werd gewijd aan 

 de H. Maagd. In 1449 boden de goudsmeden „een groenen Mei'' 

 aan O. L. Vrouw van Parijs aan, aan haar die de Kerk „bloem 

 van den karmel" ijios Canneli, virgo forigeru) noemt. En 

 evenals bij de Romeinsche flora-feesten, mengde de liefde 

 haar stem in de dan gezonsren liederen. In Provence kiest men 

 den 15^«° Mei de Majo. een aardig klein meisje, dat men in "t wit 

 kleedt, met rozen tooit, met kransen versiert en zoo door 

 stad of dorp rondleidt; op andere plaatsen neemt men, in de 

 plaats van een kind, een bloeienden tak en dien aan een jonk- 

 vrouw aantebieden staat met eene liefdesverklaring gelijk. 



En hoe zeer die bloemfeesten ook van vorm veranderen, tot 

 onherkenbaar wordens toe, blijkt, om nog dit eene voorbeeld te 

 noemen, uit den Germaanschen Kerstboom^ hij is ook een kind 

 van den plantencultus. Als de langste nacht was voorbijgegaan, 

 dan begroette men juichend de aurora der komende lente, en 

 den 22^° December plaatste men daarom, in de Christelijke 

 wereld, het Kerstfeest als geboortefeest van Hem, die 't licht 

 was der zedelijk-godsdienstige wereld. In dien Kerstnacht, 

 zeggen Germaansche legenden, worden de boomen, voor één 

 oogenblik, met bloesems bedekt. De Kerstboom met zijn kaarsen 

 en vruchten en bloemen, is niets anders dan 't zinnebeeld van 

 "t herleven van het plantenrijk, als de heerschappij van den 

 "Wintervorst ten einde spoedt. 



Ik moet me beperken en staak mijn niededeelingen. Toch 



