— 776 — 



het veld was geen andere mosterdplant te zien. De zaden dezer 

 planten waren gedurende vijftien jaren begraven geweest. 



(Pharmaceutisch weekblad, ,w. 



N° 29 — 1894). 



BRAGANTIA WALLICHII. 



De Nederlandsche Gouverneur van Malabar, Rheede van Dra- 

 kenstein, beschreef eene plant, die den inheemschen naam van 

 „Alpam" droeg in zijn „Hortus Malabaricus", die in 1686 — 1703 

 gepubliceerd werd. Ook eene afbeelding der plant komt er in 

 voor. 



Bartolomeo zegt in zijne „reis in Oost-Indië", „de eenige plant 

 in Malabar, die men met zekerheid een tegengift kau noemen, is 

 een heester van ongeveer drie a vier voet hoog, alpam genoemd. 

 Aan personen, die vergiftigd zijn, wordt de fijn gestampte alpam- 

 wortel met warm water ingegeven. Een Malabarsch spreekwoord 

 zegt: „Alpam agatta, Veszam poratta" : zoodra de alpam wortel 

 in het lichaam komt, wordt het door het vergift verlaten. Het 

 vergift, door den reiziger bedoeld, is dat der slangen, vooral van 

 cobra's, die daar veelvuldig voorkomen. Dr. Ainslie beveelt het 

 geneesmiddel in zijn Materia Indica 1826 aan, ofschoon hij erkent 

 de plant nooit gezien te hebben en ook den wetenschappelijken naam 

 niet te kennen. 



Bragantia Wallichil R. Br. is een heestertje met langwerpige bla- 

 deren, de bloemen zijn in kleine trossen vereenigd, met negen meel dra- 

 den, die aan den voet in drie deelen vergroeid zijn, de genees- 

 krachtige eigenschappen zouden volgens de inboorlingen in hoofd- 

 zaak in de wortels schuilen. 



Er zijn drie soorten Bragantia, waarvan er eene op Java voor- 

 komt, Br. tomentosa R. Br. Het is een heestertje, dat in de wouden 

 der bergstreken groeit, op den Oengaran, op Noesa kembangan 

 enz. Het geheele kruid is zeer bitter; door den Javaan wordt het 

 als emmenogagum gebruikt, als inheemsche namen vind ik bij 

 Miquel singa depah, S. dapoer of S. padoe opgegeven. Filet noemt 

 het heestertje singa padoe, Sundaneesch en zegt er van : de bladeren 

 en den stengel bezigt men als zeep, uit- en inwendig tegen keel- en 

 borstaandoeningen, ook als emmenogagum wordt het aangewend. 



(Pharmaceutical Journal, September, 1894). w. 



