22 



heeft te zaaien, maar 't lijkt mij <'>'')k de methode, die door 

 den zaaizaadhandelaar moet worden toef^epast, omdat bij 

 het lezen van het zaad tevens alle vlekkige en anderszins 

 beschadigde erwten kunnen worden uitgeschoten. 



Vlugger gaat het scheiden van het uitgeholde zaad van 

 de onbeschadigde erwten door ze tezamen in een ruime 

 hoeveelheid water te werpen. De holle erwten komen nagenoeg 

 alle boven drijven en kunnen dan worden afgeschept. 



Een methode om de erwtenkevers van de erwten te 

 scheiden is de volgende: Alen bewaart de zaden op een 

 koele plaats. In den loop van de maand Februari echter 

 worden de erwten in een goed gesloten, niet wijdmazigen 

 zak of in een bus of trommel in een verwarmd vertrek 

 gebracht, waar een temperatuur heerscht van 10 — 20° C. 

 (3= 50—68'^ F.) De kevers gaan dan in de meening verkeeren, 

 dat de winter voorbij en het voorjaar in het land gekomen 

 is en gaan hun gevangenis verlaten. Men behoeft daarna 

 de erwten slechts over een zeef te storten, die grof genoeg 

 is om de ke verfjes door te laten er niet zoo wijdmazig, of 

 de erwten blijven er op liggen. 



Een ander bestrijdingsmiddel, dat weinig aanbeveling 

 verdient, is het toepassen van hitte, om de kevers te dooden. 

 Men stelt de erwten daartoe gedurende 2 (of 5) minuten 

 bloot aan een temperatuur van 50^ C. Men kan dit doen 

 in een (af koelenden) bakkersoven, maar dient door omroeren 

 van de erwten er voor te zorgen, dat zij niet beschadigen. 

 Gepofte erwten smaken menigeen wel goed, maar om uit 

 te zaaien zijn zij niet erg geschikt. 



Beter lijkt mij het gebruik van zwavelkoolstof, waarvan 

 per hectoliter inhoudsruimte van het vat, waarin de bewerking 

 zal plaats hebben, 50 c.M.^ noodig is. Men heeft een goed 

 sluitend vat noodig, b.v. een flinken doofpot, en laat de 

 zwavelkoolstof damp gedurende tien minuten op de erwten 

 inwerken. Er dient aan te worden gedacht, dat deze damp 

 zeer brandbaar is en ook giftig, zoodat het gewenscht is 



