37 



Wanneer er voedsel in voldoende hoeveelheid aanwezig 

 is, begint de eekhoren voorraden voor slechtere tijden op 

 te hoopen. Hij gebruikt daarvoor soms boomholten, dan 

 weer een of meer van zijne nesten, of ook wel gaten, die 

 hij voor dat doel in den grond graaft op plekken, waar 

 zij niet gemakkelijk te ontdekken zijn, bijv. onder heide of 

 andere struiken, die den bodem bedekken, onder graszoden 

 of steenen. Merkwaardig is de zekerheid, waarmee hij soms 

 onder de sneeuw, de plek weet te vinden, waar hij zijn 

 buit verborgen heeft. Toch mislukt hem dat soms wel, 

 vooral als de sneeuw heel dik ligt. In zijne voorraadschuren 

 hoopt de eekhoren beukenoten, eikels, hazelnoten en okker- 

 noten, denne- en sparrekegels op, soms in groote hoe- 

 veelheid. — 



Het gedrag van dit dier is zeer afhankelijk van de weers- 

 gesteldheid. Wanneer de zon fel schijnt, gaat het midden 

 over dag in een van zijne nesten slapen; en dan is het 

 alleen 's morgens vroeg en bij avond in beweging. Bij feilen 

 regen, bij onweer, bij storm en vooral bij sneeuwjacht 

 houdt het zich in een zijner nesten schuil, waar het zich 

 als een bal ineenrolt. Soms bevinden zich dan meer eek- 

 horens in één nest bijeen. Evenals vele andere dieren 

 voelt de eekhoorn reeds vooraf wanneer er slecht weer 

 in aantocht is. Reeds een halve dag van te voren is hij 

 uitermate onrustig; dan springt hij als razend van den 

 eenen tak op den anderen, en dan laat hij ook een eigen- 

 aardig gepiep hooren, 't welk men alleen van hem waar- 

 neemt, als hij in staat van groote opwinding verkeert. 



Gedurende den winter blijft de eekhoorn soms dagen 

 achtereen in zijn nest verscholen. Eindelijk drijft de honger 

 hem eruit; en dan zoekt hij de voorraadschuren op, waar 

 hij heeft „gehamsterd." 



Wanneer de herfst erg koud is, dan begint hij veel te 

 vroeg aan zijn wintervoorraad, zoodat als er dan een strenge 

 winter op volgt, vele eekhorens doodhongeren. Men vindt er 



