41 



bijt hij allerlei voorwerpen aan, die hij niet verder opeet. 

 Daardoor vernielt hij veel meer dan hij noodig zou hebben 

 om van te leven. Zaden van boomen eet hij geregeld, als 

 hij ze krijgen kan; daarnevens steeds gaarne eieren en 

 jonge vogeltjes, die hij uit het nest haalt. Ander voedsel 

 gebruikt hij in 't algemeen meer occasioneel. 



Hier moge eene nadere bespreking volgen van de wijze, 

 waarop de eekhoren verschillende soorten van voedsel tot 

 zich neemt, en van de schade, die hij daarbij veroorzaakt. 



1. Boomzaden. 



Gelijk reeds werd gezegd: het hoofdvoedsel van den eek- 

 horen bestaat uit boomzaden, 't zij dat zij in nog onrijpen of in 

 rijpenden of rijpen toestand aan den boom zitten, of reeds op 

 den grond liggen, hetzij dat zij reeds op de kiembedden zijn 

 uitgezaaid en soms reeds ontkiemd zijn. Gewoonlijk zijn 

 het zaden, die door een meer of minder hard omhulsel 

 omsloten zijn, hetwelk hij eerst met zijne scherpe snijtanden 

 moet stuk maken om den inhoud tot zich te nemen. Waar 

 zulke boomzaden veel voorkomen, daar treft men eekhorens 

 aan; waar zij ontbreken, daar ontbreken doorgaans deze 

 knaagdieren ook. Zij eten zoowel zaden van naaldboomen 

 als van loofboomen; of deze wrang smaken of bitter of zoet 

 of harsachtig, dat komt er bij hen minder op aan. 



Als de eekhoorn zaden nuttigt, die in de vrucht verscholen 

 zijn, dan moet hij natuurlijk deze vrucht eerst zoodanig 

 met zijne scherpe tanden bewerken, dat de zaden voor 

 hem toegankelijk worden. Hij bijt daartoe de vrucht aan den 

 steel af, gaat dan op een horizontalen tak op de achterpooten 

 zitten (tig. 2, bl. 42), vrij wel recht op en meestal met den staart 

 naar boven, terwijl hij de voorpooten als handjes gebruikt, 

 waarmee hij de vrucht vasthoudt en omdraait, tot hij met 

 zijn mond de plek bereikt, die hem het meest geschikt 

 toeschijnt, om met zijne snijtanden een gat in den wand 



