46 



de ledige vrucht wand zoowel als het napje vallen op den 

 grond. Waar eiken en beuken dicht bij elkaar staan en 

 beiden veel vrucht dragen, worden eerst de beukenootjes 

 vernield, en eerst als deze op zijn, gaan de eekhorens zich 

 met eikels voeden. — 



De zaden van eschdorens vormen eveneens eene lekkernij 

 voor den eekhoren; men vindt dan ook de leege vleugel- 

 vruchten, opengeknaagd op de plaats waar het zaad gezeten 

 heeft, vaak in massa's op den grond. (PI. I, fig. 5). — Ook 

 de zaden van -den hcmgbeiik worden soms in massa's uit de 

 vruchten gehaald. — 



De harde schalen van kaselnoten en okkernoten bieden 

 aan de scherpe tanden van den eekhoren geen weerstand, 

 Behendig knaagt deze een gat in de schaal op een plaats, 

 waar hij 't gemakkelijkst er doorheen kan komen, en haalt de 

 smakelijke kern eruit. (PI. II, lig. 9). Dat hij op deze wijze soms 

 aanzienlijke schade teweeg brengt, ligt voor de hand. — 



Zelfs appels en peren laat de eekhoren niet ongemoeid ; en 

 waar boomgaarden zich in de nabijheid van bosschen be- 

 vinden, waarin eekhorens huizen, kan soms een aanzienlijk 

 gedeelte van den oogst verloren gaan. Het is den eekhoren 

 alleen om de zaden te doen. Hij bijt eerst den appel of de 

 peer af, neemt de vrucht tusschen de voorpootjes en knaagt 

 het vruchtvleesch stuk, dat hij op den grond laat vallen. 

 Heeft hij aldus het klokhuis bereikt, dan eet hij de zaden 

 op. Menige vrucht echter werpt hij op den grond, zoodra 

 hij haar heeft afgebeten. Altum i) haalt in zijn bekend 

 werk ,,Forstzoologie'' een mededeeling van Baron von König- 

 W-a^RTHAUSEN aan, geschreven in de „Mitteilungen des 

 oberschwiibischen Zweigvereines für vaterlandsche Natur- 

 kunde" (1885), waarin deze schrijft: „Ein besonders grosser 

 und reich tragender Birnbaum unseres Gartens wurde vor 

 allen anderen ausgezeichnet ; von überall her zogen sich 



1) Altum, ,,Forstzoologie" I, Siiugetiere (2e druk), bl. 84. 



