47 



dieselben herbei, und das klein gebissene Fleisch der 

 Früchte bedeckte buchstablich zollhoch den Boden." 



Waar ooftboomen in de buurt van houtgewas staan, 

 waarin eekhorens huizen, vindt men soms een appel of 

 peer, hoog boven in de kroon van een eik, een beuk, een 

 acacia of een anderen boom, vastgeklemd in den oksel van 

 een tak. 't Is dan naar alle waarschijnlijkheid een eekhoren 

 geweest, die deze vrucht daarheen heeft gebracht. Soms 

 ziet men op dezelfde manier een vliegenzwam of een 

 anderen paddestoel, die op den bodem thuisbehoort, naar 

 den top van een boom getransporteerd. — 



De kernen van bittere amandelen zijn vergiftig voor 

 den eekhoren. Twee van zulke kernen zijn voldoende om 

 hem te dooden. — 



De schade, welke de eekhoren door het vernielen van 

 vruchten van boomen en door het opeten van zaden ver- 

 oorzaakt, is niet altijd van even groote beteekenis. Waar 

 vruchten worden vernield, die door den mensch gegeten 

 worden, zooals appelen en peren, walnoten en hazelnoten, 

 is die schade uitteraard het grootst; maar dergelijke ver- 

 nielingen worden gewoonlijk alleen in de buurt van bosschen 

 of van grootere houtaanplan tingen waargenomen. De 

 hazelnootstruik, die ook in de bosschen voorkomt, wordt 

 natuurlijk ook daar, en daar wel in de allereerste plaats, 

 van de vruchten beroofd. 



In de streken, waar bosschen voorkomen van dennen- 

 soorten, welker zaden door den mensch gegeten worden, 

 is de schade, die de eekhorens door vernieling van volks- 

 voedsel te weeg brengen, soms énorm. Het zijn vooral de 

 groote zaden van de Piiiii' oï Pignole (Pinus pittea L.) oï ó\e 

 van de Arve of Avolle (Pinus cembra L.)^ welke voor den 

 mensch eetbaar zijn. Eerstgenoemde, die vooral in Grieken- 

 land, Italië en Zuid-Tirol uitgestrekte bosschen vormt, 

 levert groote, als amandels smakende zaden op, die zoowel 

 in rauwen toestand als in suiker ingemaakt gegeten worden, 



