49 



geven tot de vorming van onderhout en tot de natuurlijke 

 verjonging der bosschen. — 



Niet minder schade dan door het afbijten en vernielen van 

 de aan de boomen zittende vruchten der woudboomen, doen 

 de eekhorens doordat zij de uitgezaaide, soms reeds ontkie- 

 mende zaden op de kiembedden en zelfs de daaruit ontstane 

 jonge plantjes vernielen. Reeds één enkel eekhorentje kan 

 ten tijde van het eerste opschieten der jonge beuken, door 

 het opeten der zaadlobben en door het verder vernielen 

 der kiemplantjeseene hoogst belangrijke schade veroorzaken. 

 Vooral in die jaren, waarin zij in de kroon der woudboomen 

 maar weinig vruchten vinden, begeven zich de eekhorens 

 gaarne naar de kiembedden om daar de uitgezaaide beu- 

 kenoten, eikels, denne- en sparrezaden, enz., en eventueel 

 de daaruit reeds opgegroeide kiemplanten uit den grond 

 te halen. Zelfs komt het voor, datjonge plantjes, met name 

 jonge eikenboompjes, met wortel en tak uit den grond 

 worden gehaald en opgegeten. 



2. Gallen. 



Na de vernieling van vruchten en zaden van boomen te 

 hebben besproken, wil ik dadelijk even wijzen op de aan- 

 tasting van verschillende gallen door den eekhoren. Gallen 

 hebben èn in haar uitwendig voorkomen èn ook in haren 

 opbouw uit aan voedingsstoffen rijke weefsels, eenige 

 overeenkomst met vruchten ; en geen wonder dan ook dat 

 de eekhoren ze gaarne stuk bijt : misschien zoekt hij er 

 zaden in, maar in plaats daarvan vindt hij er een of meer 

 insekten in, welke door dezen knager, die gaarne dierlijk 

 voedsel eet, met graagte worden opgegeten. 



Zoo ziet men soms eekhorens druk bezig, de gewone 

 kogelronde gallen op de eikenbladeren (die van Dryophanta 

 scHtellaris) van de bladeren af te halen : zij bijten ze midden 

 door en laten de beide helften op den grond vallen, terwijl 



