51 



zich langen tijd achtereen ophield in een sterk bloeienden 

 eik. Het dier werd geschoten en de maag onderzocht. Deze 

 bleek vol te zitten met eikenkatjes, waartusschen zich 

 eenige fragmenten van beenderen bevonden. 



Of nog van andere boomen de bloemen of bloeiwijzen 

 \vorden gegeten, is niet bekend. 



4. Boomknoppen. 



• De eekhoren eet ook de knoppen, zoowel de bladknoppen 

 als de bloemknoppen, van verschillende boomen, uitsluitend 

 of bijkans uitsluitend van naaldboomen. 



Vooral doet hij dat in den winter, wanneer er geen vruchten 

 en zaden meer aan de boomen zitten, en wanneer de sneeuw 

 die vruchten, welke op den bodem gevallen zijn, bedekt ; 

 maar toch ook in 't voorjaar eet hij knoppen. Het meest 

 hebben jonge boomen ónder dezen aanval te lijden, bepaal- 

 delijk boomen tot den leeftijd van ongeveer 20 jaren ; en 

 naar het schijnt, uitsluitend naaldboomen. 



Bloemknoppen van naaldboomen schijnt de eekhoren 

 nog ruim zoo gaarne te eten als Wadknoppen ; maar daar 

 hij om de eerstgenoemde knoppen uit te vreten, altijd den 

 twijg afbijt, waarop zij gezeten zijn, wil ik het vernielen 

 der bloemknoppen te gelijk met het afbijten der twijgen 

 behandelen. (Zie bl. 52). V^oorloopig spreek ik dus alleen 

 over het vernielen van die knoppen, w^elke later tot een 

 van naalden voorzienen scheut zouden uitgegroeid zijn. 



Het meest hebben jonge fijnsparren daarvan te lijden; 

 en in de allereerste plaats heeft de eekhoren het op den 

 eindknop van den stam en van de zijtakken gemunt. Wordt 

 nu de eindknop van den stam afgebeten en opgegeten, 

 maar blijven de vlak onder dezen gezeten knoppen gespaard, 

 dan richt zich alras de scheut, die zich uit een van deze 

 laatstbedoelde knoppen heeft ontwikkeld, recht naar boven 

 en neemt aldus de plaats in van de niet tot ontwikkeling 



