58 



werd beschreven, en die ook allerwaarschijnlijkst aan 

 den eekhoren moest worden geweten. Be^in Juni ontvinj^ 

 ik van den Heer J. A. vax Steyx, Intendant op het 

 Koninklijk Domein Het Loo, jonge scheuten van kastanje- 

 boomen, waarvan het houtachtige gedeelte doorgebeten was, 

 en die alleen nog door den bast aan den tak waren blijven 

 hangen en later verdord waren. Deze jonge scheuten zagen 

 eruit alsof zij door insektenlarven waren bewoond, die het 

 merg voor een gedeelte hadden uitgevreten. Insekten kon- 

 den echter de misdadigers niet geweest zijn ; want vooreerst 

 was er geen spoor van excremeuten te vinden, en boorgaten 

 van insekten om naar buiten te komen, evenmin. Het 

 uiterlijk der twijgen wees op eene beschadiging van buiten 

 af: het houtgedeelte was geheel doorgebeten, waardoor de 

 twijg geknikt was en naar beneden was blijven hangen aan 

 de resten van den bast, die over een gedeelte van den omtrek 

 der twijgen niet doorgebeten was. Onder den boom werden 

 stukjes twijg gevonden, waaruit het merg was weggevreten. 

 —- Hier kon de misdadiger niet met zekerheid worden 

 aangewezen; maar daar van geen insektenvraat sprake kon 

 zijn, en aan vogels of muizen ook moeielijk kon worden 

 gedacht, schijnt een eekhoren de bovenvermelde beschadi- 

 ging te hebben veroorzaakt. De beschadiging komt zeer 

 veel overeen met die, welke Peter von Salts-Soglio be- 

 schreef, ofschoon deze van een wegvreten van het in de 

 kastanjescheuten zittende merg geen melding maakt. 



6. Bladeren 



schijnt de eekhoren nooit te eten, met uitzondering van 

 die van blauwe en roode boschbessen, welke hij soms af- 

 vreet. 



7 Het ont SC horsen der boomen. 



De grootste schade brengt de eekhoren wel daardoor te 

 w^eegjdathij boomstammen van de schors en den bast berooft. 

 Hij verricht dit werk zoowel bij loof hout als bij naaldhoiit: 



