62 



men aan zitten, als die, welke zich op den grond vertoonen. 

 Het zijn vooral de door hare kleur zeer in 't oog vallende 

 soorten, waaraan zij zich vergasten; zelfs de vergiftige 

 vliegenswam wordt door den eekhoren gegeten, en wel 

 zonder dat hij daarvan nadeel ondervindt. Vaak eet hij de 

 paddestoelen op op de plaatsen, waar zij groeien, bijv. op 

 den grond; maar niet zelden ook neemt hij zoo'n paddestoel 

 mee tot in de kroon van een boom en eet hem daar op, of 

 hij zet hem in den oksel van een tak vast, om hem later 

 met smaak te verorberen. 



9. Beenderen en ge.weien. 

 Afgeworpen geweien van herten en reeën, die langen tijd 

 in een bosch op den grond hebben gelegen, zijn dikwijls in 

 sterke mate beknaagd. De tandindruksels van een knaagdier 

 zijn er dan duidelijk op te zien; en naar de grootte dezer 

 tandindruksels te oordeelen, kan men onmogelijk met het 

 werk van muizen te doen hebben, terwijl bruine ratten in 

 de bosschen niet voorkomen ; zoodat alleen van eene woelrat 

 of een eekhoren sprake zou kunnen zijn. Woelratten nu 

 komen wel plaatselijk in bosschen en aanplantingen voor, 

 maar niet algemeen. Het ligt derhalve voor de hand, dat 

 men het eerst aan den eekhoren denkt, als men zulke af- 

 geknaagde geweien ziet. Trouwens men heeft ook meer dan 

 eens een eekhoren aan een gewei zien knagen ; en eveneens 

 aan op den grond liggende beenderen. Ja Altum maakt in 

 zijn meer gemeld werk ') melding van een paar gevallen, 

 waarin door een eekhoren een groot stuk been naar den top 

 van een hoogen boom was meegenomen, waar het later 

 werd gevonden. Al het vleesch, bindweefsel en kraakbeen 

 was er afgeknaagd. 



10. Gewervelde dieren, o.a. eieren en jongen 



van vogels. 

 De knobbelige kauwvlakte der kiezen van den eekhoren 



1) Altum, t.a.p. bl. 103. 



