66 



hazen uit het leger rooft, werd meer dan eens geconstateerd, i) 



Schacht vond een mol in het nest van een eekhoren, en 

 een waarnemer deelt in het tijdschrift „Wild und Hund" 

 mee, dat hij eens een gevecht tusschen een wezel een eek- 

 horen bijwoonde: de laatste wilde den wezel een juist door 

 dezen gevangen geelgors afhandig maken, wat hem echter 

 niet gelukte, hoewel hij den strijd minstens vijf minuten 

 lang volhield, -). 



Blijkt uit de laatste mededeelingen, dat de eekhorens ook 

 zoogdieren eet en eventueel met hen den strijd aanbindt, — 

 eene waarneming van Erl te Wasserburg aan de Inn be- 

 wijst dat dit knaagdier ook hagedissen eet. Voor de 

 oogen van een jachthond nam een eekhorentje een hagedis 

 van den grond op en verdween ermee in de takken van 

 een boom. ^) 



De eekhoren is zonder tv^ijfel in onze bosschen de aller- 

 gevaarlijkste vijand van den vogelstand. De meestal geringe 

 vermeerdering van die in holle boomen broedende vogels, 

 welke een toegang tot hun nest maken, die wijd genoeg 

 is om een eekhoren door te laten (zwarte specht, groene 

 specht, hop, kleine boschduif) moet stellig aan dezen kleinen 

 knager worden toegeschreven ; maar ook vele andere vogel- 

 soorten worden door hem in aantal zeer gedund. 



Sedert de mensch in de bosschen vele roofvogels en de 

 de meeste roofdieren, die den eekhoren in de boomen 

 (boommarter) of op den grond (vos, wezel, hermelijn) ver- 

 volgen, heeft uitgeroeid of althans hun aantal in zeer sterke 

 mate heeft doen afnemen, is het — zal de vogelstand niet 

 belangrijk in onze bosschen verminderen — noodig dat af 

 en toe onder de knagers eene flinke opruiming plaatsgrijpt. 



^) Brehm's „Tierleben, Saugetiere," 2ter Band, 4te Aufl. door 

 Prof. Otto von der Strassen, bl. 546, 547. 



^) Brehm's „Tierleben Saugetiere," 2ter Band ; 4te Aufl. von 

 prof. Otto von der strassen (1914), bl. 543. 



^) „Deutsche Jagerzeitung," 1911. 



