68 



malige Forstassessor Jordan ter gelegenheid van een 

 spinselbastacirdrupsenp\'d3.g in de sparrenwouden van het 

 Erzgebergte verscheidene eekhorens, die den maag geheel 

 en al gevuld hadden met de resten van dit insekt 

 (Lyda hypotrophica); het scheen dat zij zich daar toen 

 uitsluitend met deze larven voedden, want resten van 

 andere spijzen waren in den maag niet te ontdekken, — 

 De „Forstaufseher" Hoberg te Hardtburg nam waar, dat 

 een eekhoren onmiddeliik na elkaar vier eikenboomen, die 

 door bladroUerrupsen werden geteisterd, nauwkeurig nazocht; 

 het knaagdier rolde zorgvuldig de door de rupsen ineen- 

 gewikkelde bladeren open en haalde de bewoners eruit. 

 Het werd geschoten en geopend; de maaginhoud bleek 

 te bestaan uit een spijsbrij, waarin duizende nog onverteerde 

 rupsenkopjes zichtbaar waren. Deze eekhoren, die opval- 

 lend dik was, had blijkbaar in de laatste dagen niets anders 

 dan bladrollerrupsjes gegeten. — Ook heeft men herhaal- 

 delijk eekhorens op mierennesten zien zitten, om er de 

 poppen (zoogenaamde ,,miereneieren"j uit te halen en op 

 te eten. IJverig zit dan zoo'n eekhoren op een mierennest 

 zijne prooi te zoeken en naar binnen te werken; maar af 

 en toe gaat hij recht op zitten en wrijft met zijne voor- 

 pooten de tallooze over hem heen loopende mieren van 

 zijn lichaam, vooral van zijn kop, af i) 



11. Andere spijzen. 



De eekhoren is een echte „alleseter"; er is niet veel, dat 

 hij niet lust en dat hij niet bij gelegenheid als voedsel 

 gebruikt. Eenige jaren geleden had een eekhorentje, dat 

 zich in den winter ophield in de boomen op de terreinen 

 bij het Instituut voor phytopathologie en bij mijne daaraan 

 verbonden woning, blijkbaar gemerkt dat mijne vrouw 



1) Mededeelingen in de Jaargangen 1908 en 1912 van de 

 „Deutsche Jiigerzeitung", vermeld in Breh.m's „Tierleben; 

 Saugetiere", 2. Band, van Prof. Otto vonder Strassen; blz. 542. 



