84 



klein uitgevoerd op boomkvveekerijen, deden aanvankelijk 

 van deze bestrijdingsmethode wel wat verwachten, maar 

 in het groot waren de resultaten niet voldoende. Met mede- 

 werking van den heer H. Staf te Ede werd deze methode 

 in 1913 toegepast op een eikenhakhoutwal, die niet al te 

 zeer aan besmetting van buitenaf was blootgesteld. Deze 

 wal werd eenige malen afgezocht en de v^erzamelde, aan- 

 getaste scheutjes werden dadelijk begraven. Het resultaat 

 was echter niet duidelijk genoeg, om de proef voort te 

 zetten. Dit is waarschijnlijk wel hiervan het gevolg, dat 

 de meeldauwscheutjes, die. eerst als zij geheel met meel- 

 dauw bedekt zijn, goed herkend kunnen worden, niet vroeg 

 genoeg worden verwijderd, zoodat er reeds heel wat sporen 

 op de omgevende bladeren zijn gevallen, die na eenigen tijd 

 tot nieuwe meeldauw vlekken uitgroeien. Daarbij komt, 

 dat er steeds eikenheesters zijn, die veel vatbaarder voor 

 de ziekte zijn dan de andere; deze zfm het, waarop de 

 meeldauw, ook al is de aantasting in het begin zeer gering, 

 zeer snel voortwoekert, zoodat zij reeds spoedig met meel- 

 dauwvlekken overdekt worden. Als dit het geval is, dus 

 als de meeldauw niet meer tot de meeldauwscheutjes be- 

 perkt is, dan kan van wegnemen der oorspronkelijke infec- 

 tiehaarden geen nut meer worden verwacht, aangezien er 

 dan zoovele andere infectiehaarden zijn opgetreden, dat 

 de zwam gelegenheid genoeg heeft, zich verder uit te brei- 

 den. Het zijn dus vooral de vatbare heesters, waarop de 

 vanaf de meeldauwscheutjes uitgezaaide sporen kiemen en 

 zich verder ontwikkelen, die de resultaten van de hierbo- 

 vengenoemd bestrijdingsmethode tegenwerken. 



Betere resultaten zijn later, eveneens met medewerking 

 van den heer Staf verkrege nmet een bestrijdingsmethode, 

 waarbij de meeldauwzwam werd gedood. Dit is geschied 

 door bespuiting van het hakhout in den zomer met zgn. 

 Californische pap. Aangezien de hiermede verkregen resul- 

 taten tot nu toe van dien aard zijn, dat zij voor de toe- 



