87 



Als het blad beschadigd wordt, lijdt de geheele plant. 

 De meeldauwaantasting van het blad oefent dus een na- 

 deeligen invloed, niet alleen op dit blad, maar ook op de 

 geheele stoof uit. Als dus bij de pas gehakte stoven het 

 weinige nieuw ontwikkelde blad reeds dadelijk wordt aan- 

 getast, krijgen deze geen gelegenheid, zich te herstellen. Het 

 is in het bijzonder hierdoor, dat de meeldauw voor het 

 pas gehakte hout zoo schadelijk is, hoewel de directe schade 

 aan de scheuten zelf ook niet weggecijferd moet worden. 

 Hoe meer blad de plant reeds heeft gevormd en hoe meer 

 zij zich reeds van de nadeelige gevolgen van den hak heeft 

 hersteld, des te minder ernstig zal de invloed van de meel- 

 dauw op de geheele stoof zijn. 



Bij het pas gehakte hout werken verschillende factoren 

 dus samen, om de groei van de meeldauw te bevorderen, 

 nl. late ontwikkeling van het gewas, geschikte atmosfeer 

 (dicht bij den grond) waardoor de reeds verzwakte planten 

 spoedig schade lijden. Het hakhout, dat reeds eenige jaren 

 oud is, verkeert onder veel gunstiger omstandigheden, nl. 

 vroegere ontwikkeling, hooger boven den grond en krach- 

 tiger planten. 



Echter groeit het Sintjanslot van de jongste jaargangen 

 onder vrijwel gelijke omstandigheden op, als de loten op 

 de pas gehakte stoven. Ook dit Sintjanslot ontwikkelt zich 

 laat, zelfs later nog dan het gehakte hout, en is nog niet 

 zoover boven den grond verheven, dat het zich uit de meest 

 gevaarlijke zone heeft ontworsteld. Het behoeft dan ook geen 

 verwondering te wekken, dat ook dit Sintjanslot, althans 

 bij het 1 en 2 jarige hout, vaak zeer sterk wordt aangetast, 

 alle blad verliest, daardoor niet uitrijpt en in den winter 

 sterft. In erge meeldauwjaren kan het tweede lot dan ook 

 vaak als verloren beschouwd worden. 



De schade, door de meeldauw aangericht, bepaalt zich 

 dus in hoofdzaak tot de pas gehakte perceelen (en onder 

 deze vooral tot de schelhoutperceelen) en tot het Sintjanslot 



