' 90 



wikkelin.f^svoorvvaarden toen niet vervuld za^, zich zoo sterk 

 kunnen uitbreiden, toen de weersomstandigheden voor haar 

 ontwikkeling slechts gunstig waren geworden. Ook in andere 

 jaren is zulk een plotseling en algemeen optreden van de 

 meeldauw na hevigen regenval en hooge temperatuur 

 waargenomen. 



Uit het bovenstaande blijkt, dat de schade, door de eiken- 

 meeldauw aangericht, van dien aard is, dat bestrijding in 

 bepaalde gevallen wenschelijk is. De vraag is nu of zij ook 

 uitvoerbaar is. Het antwoord hierop moet bevestigend luiden 

 en het bestrijdingsmiddel is: Californische(zwavelkalk)pap '). 

 Een bespuiting met Californische pap kan de schimmel 

 vrijwel geheel dooden en daardoor de planten voor ernstige 

 aantasting behoeden. Het principe, waarop deze bestrijding 

 berust, is dus anders dan dat van de verwijdering der 

 meeldauwscheutjes. Bij dit laatste was het de bedoeling de 

 bronnen van infectie, die slechts in gering aantal optraden, 

 zoo vroeg mogelijk te verwijderen, en daardoor eenvroeg- 

 tijdige en schadelijke uitbreiding van de zwam te voorkomen. 

 Geheel voorkomen zou die uitbreiding wel in geen geval 

 kunnen worden, daar het in het groot practisch niet mogelijk 

 is, alle meeldauwscheutjes te vinden en te verwijderen en 

 er in elk geval besmetting van de niet behandelde perceelen 

 in de omgeving overwaait. Het is echter niet mogelijk ge- 

 bleken, deze infectiebronnen te verwijderen, vóórdat op de 

 omgevende deelen sporen zijn terecht gekomen. Als men 

 de meeldauwscheutjes verwijdert, zijn de bladeren in de 



^) Californische pap wordt bereid, door zwavel en kalk in 

 een bepaalde verhouding eenigen tijd samen in water te koken. 

 Er ontstaan dan verbindingen tusschen deze beide stoffen. De 

 verkregen vloeistof is helder geelrood en moet van een meestal 

 zich vormend groen neerslag worden afgeheveld. Deze vloeistof is 

 de Californische pap, die verdund met water (in den zomer 

 meestal 1 deel Cal. pap op 30 a 35 deelen water), met behulp 

 van een pulverisateur over de aangetaste planten wordt gespoten. 

 Na verdamping van het water"^ blijft op deze een wit laagje, 

 bestaande uit zwavel, kalk en verbindingen van deze, ^at 

 specifiek meeldauwdoodende eigenschappen bezit. 



