101 



verkregen van eenige belanghebbenden, t. w. den heer H. 

 Staf te Ede en de directie van de Nederlandsche Heide- 

 Maatschappij, in het bijzonder van de heeren v. Lonkhuijzen 

 en Houtzagers. Het zal mij zeer aangenaam zijn. indien de 

 proeven nog kunnen worden voortgezet, omdat de invloed 

 der weersomstandigheden op de resultaten niet onbelang- 

 rijk is en deze daardoor wisselend zijn. 



Indien ik het bovenstaande in het kort samenvat, kom 

 ik tot de volgende punten: 



1. De schade, door den eikenmeeldauw aangericht is wisse' 

 lend, al naarmate de weersomstandigheden den groei van 

 de schimmel bevorderen; in vele gevallen is deze echter 

 van dien aard, dat bestrijding wenschelijk is. 



2. In het bijzonder op pas gehakte perceelen en op het 

 Sintjanslot wordt de meeldauw schadelijk. 



3. Californische pap is een uitstekend bestrijdingsmiddel 

 tegen den eikenmeeldauw, aangezien het de aanwezige 

 schimmel doodt en, in het bijzonder bij droog, warm weer, 

 een nieuwe besmetting der bespoten deelen gedurende 

 eenigen tijd voorkomt. 



4. Slechts één bespuiting gedurende een groeiseizoen van 

 het eikenhakhout kan rendabel zijn. 



5. De bespuiting moet uitgevoerd worden, als de meel- 

 dauw zich krachtig begint uit te breiden. V^aak is dit het 

 geval tegen den tijd, dat het Sintjanslot zich begint te 

 ontwikkelen. 



6. Alleen pas gehakte perceelen en het 1-jarige hout, 

 komen voor bespuiting in aanmerking. Vooral aan de eerst- 

 genoemde moet bijzondere aandacht woorden gewijd. 



7. Als de meeldauw zich eerst later in den zomer (Augustus 

 sterk gaat uitbreiden, moet de bespuiting niet worden uit- 

 gevoerd. 



N. VAN Foeteren. 

 Wageningen, April 1918. 



