127 



zij dan in kleine stukjes gesneden en deze stukjes, telkens 

 die van één gal bijéén, in buisjes gedaan waarin pepton- 

 bouillon. In die buisjes werden dan de stukjes met een ge 

 steriliseerde glasstaaf zoo goed mogelijk tijn gemaakt. Wan 

 deze praeparaten werden nu geregeld met tusschenruimten 

 van 2 tot 4 weken agar platen gegoten. Cp die platen, die onder 

 temperaturen verschillend van 20*' tot 30'' C. werden ge- 

 houden, kwamen nu witte en gele koloniën van bakteriën 

 van verschillende vorm en kleur op, en soms schenen 

 die bakteriën in reincultuur aanwezig te zijn, maar er 

 waren er geen bij, die geregeld op alle platen en in alle 

 gallen voorkwamen. Met dit werk werd gedurende ticee 

 Jaren geregeld voortgegaan, en verscheidene honderden 

 van dergelijke plaatculturen werden gemaakt. Aan vol- 

 harding ontbrak het dus niet! Voor verscheidene van de 

 verkregen bakteriesoorten werden weer nieuwe culturen 

 aangelegd, en deze werden dan gebezigd voor infectieproe- 

 ven^^Jp gezonde margrieten. Een enkele keer verscheen 

 er wel eens een gal, maar zoo zelden en zoo onregelmatig, 

 dat er geen beteekenis aan gehecht kan worden. Hierdoor 

 kwam men er toe, de bakteriën-theorie voor een oogenblik 

 te laten varen, en nu werd geprobeerd, de gallen door 

 verwonding in het leven te roepen. Op allerlei wijzen en 

 plaatsen werden nu aan oude en jonge planten verwon- 

 dingen aangebracht, echter met geen betere resultaten. 

 Soms kwam wel eens een abnormale woekering voor, maar 

 zeer ongeregeld en onzeker, en maar hoogst zelden op de 

 verwonde plek. En als op die plaats zulk een abnormale 

 groei van het weefsel optrad, dan was het meer gewoon 

 callus-weefsel, dat geen overeenkomst had met de oor- 

 spronkelijke margriet-gallen. 



De zaak leek dus vrij hopeloos, en menigeen zou het 

 hebben opgegeven ; er was reeds van Februari 1904 tot 

 Mei 1906 aan gewerkt. In die maand werd echter bij 

 mikroskopische praeparaten opgemerkt, dat de gebruikte 



