129 



en door prikken met een eveneens ontsmette naainaald in 

 het weefsel gebracht. Op 8 Juni werd een tweede proef op 

 geheel dezelfde manier ten uitvoer gebracht. Op de planten 

 van de eerste groep waren na 17 dagen, op die van de 

 tweede na 15 dagen opzwellingen als een duidelijk begin 

 van gal vorming aanwezig op alle plaatsen, waar de witte 

 bakterie, en op geen enkele van de plekken waar een der 

 gele bakteriën was ingebracht, noch op controle-planten, 

 die met steriele naalden waren geprikt. Deze opzwellingen 

 ontwikkelde zich later tot flinke gallen, waarmede dus 

 duidelijk w^as aangetoond, dat ten slotte de oorzaak van 

 de margrietgallen, de witte bakterie, die later door Smith 

 en TowNSEXD Bactenitiii tinuefaci'ens is gedoopt, gevon- 

 den was. 1) 



Natuurlijk liet men het niet bij dit ééne experiment, doch 

 nam nog een gansche reeks van andere proeven ; zoowel 

 met de bakterie uit de margrietgallen als met daarmede 

 overeenkomende en, naar vrijwel absoluut zeker is, iden- 

 tieke soorten uit gallen van andere planten. Hiermede 



\; Het zal meerdere lezers bekend zijn, dat men de bakteriën 

 naar hun vorm in verschillende groepen gesplitst heeft. Zoo 

 onderscheidt men C o e c e n, die min of meer bolvormig, 

 Spirillaceën, die spiraalvormig zijn en Bacteriaceën, 

 die den vorm van een korter of langer, cylindrisch staafje 

 hebben. Deze laatste groep wordt Aveer" onderverdeeld in ver- 

 schillende geslachten, als Bacillus, hetwelk trilharen of 

 zweepdraden, welke tot voorbeweging dienen, over het geheele 

 oppervlak verdeeld, bezit. P s e u d ©'m o n a s, met zufke tril- 

 haren slechts aan een of beide einden, en B a k t e r i u m, 

 zonder trilharen. 



Xu heeft Erwin Smith echter een wijziging in deze nomen- 

 clatuur bepleit, hij noemt het geslacht Pseudomonas thans 

 B a k t e r i u m. en heeft voor B a k t e r i u m den naam A p 1 a- 

 nobacter bedacht. De hier besproken bakterie nu bezit een, 

 soms 2 of 3 zweepdraden aan een der polen; volgens de oude 

 indeeling zou zij dus den naam Pseitdo}iw)ias tiiniefaciens 

 moeten hebben. Inderdaad heeft Towxsexd in 1906 dezen naam 

 o-ebruikt. vandaar dat men in sommige boeken, b.v. dat van 

 DuGG.\R, (Fungous diseases of plants,") dezen naam aantreft; 

 in de latere publicaties wordt steeds gesproken van Bacterium 

 tuniejacieiis. 



