146 



21. De parasiet doodt de cellen van de plant niet; er 

 bestaat symbiose, waarbij het voordeel aan de bakterie is. 



22. De bakterie kan in den bodem voortleven ; men 

 trachte dus onbesmetten i^rond vrij te houden. 



23. Planten met knobbels aan wortels, kroon of takken, 

 ook planten met pruikwortels, worden op de kweekerijen 

 bij ontdekking verbrand. 



24. Geinfecteerden grond wordt niet direct weer ge- 

 bruikt voor vatbare gewassen. Vrucht wisseling heeft een 

 zeer goeden invloed, naar gebleken is bij afwisseling van 

 bieten met granen. 



25. De bakterie dringt door wonden binnen; tegen die, 

 welke aangebracht worden door insekten, is niets anders 

 te doen dan bestrijding dezer insekten. Vooral slordig ver- 

 zorgde entwonden zijn echter gevaarlijk, zoodat dus het 

 enten zelf, zoowel als de nabehandeling, zoo zorgvuldig 

 mogelijk dient te worden uitgevoerd. Alle wonden moeten 

 door bestrijken met teer of verdund vruchtboom carbolineum 

 (50 o/o op hout, ouder dan drie jaar, 15 o/o op jonger hout) 

 van de lucht worden afgesloten. 



T. A. C. SCHOEVERS. 



LITERATUUR 



CooK, A. J., An interesting and suggestive discovery. Ref. in 



The monthly Bulletin, Vol. I, No. 6, p. 237, Sacramento, 



Calif. 1912. 

 Friedeman, U. und Ma^jnus, AV. Das Vorkommen von Pflanzen- 



tumore erzeugenden Bakteriën in kranken Menschen. Ber. 



Deutsch. Bot. Ges., Bd. aS, '15, S. 96—107. Ref. in Zeitschr. 



f. Pflanzenkr., 1915, Bd. XXV, p. 434. 

 Friedeman, U., Bendix, Hassel und Magnus, AV., DerPflanzen- 



krebserreger (B. tumefaciens), als Erreger menschlicher Krank- 



heiten. Zeitschr. Hyg. u. Infektk. Bd. 80, '15, p. 114— 144. Ref. 



in Zeitschr. f. Pflanzenkr. 1915, Bd. XXV, p. 434. 



